Telugu on Pavan Yara

(Yandamoori) Telugu Quotes!

pavan.yara@gmail.com (Pavan Yara) — Mon, 16 Jan 2012 15:22:00 +0530

నడుస్తుంటే దూరంగా మసక మసక వెన్నెల్లో కుప్పలా శివాలయం. ఏటి ఒడ్డున నీటీ పువ్వులాంటి జీవితాన్ని స్వప్నం నుంచి వేరు చెస్తున్నట్టూ క్షితిజరేఖ. వెలుగురేఖల్ని వెదజల్లుతూ తూర్పు ముఖాన్ని ఎరుపుచేస్తున్న ఆకాశం. ఆ నీరవంలో జంటగా పాట పాడే భరద్వాజ పక్షులు మాష్టారూ! జీవితానికెంత అందమైన విలువుందో కదూ? ఒంటరి నక్షత్రాన్ని తోడూ తేసుకుని గుడికివెళ్తూంటే గుండెల్నిండా ఓంకారమే.
చెట్టునీ, పుట్టనీ ప్రేమించలగాలి. వర్షాన్ని, మంచునీ ప్రేమించగలగాలి. మేఘమొస్తుంటే సంతోషించాలి. పువ్వు పూస్తుంటే మైమరచిపోవాలి అదీ ప్రేమంటే. విశ్వాన్ని, ప్రకృతిని, సాటి మనిషినీ ప్రేమించేవాడి మనసు నుంచి ఆనందాన్నీ, పెదవి మీద నుంచి చిరునవ్వుని బ్రహ్మకూడా చెరపలేడు.
ఏ దూరదేశాల్లో నీవుంటావో నాకు తెలియదు నేస్తం! కానీ, ఏదో ఒకరోజు రాత్రి ఎప్పటికన్నా చంద్రుడు ఆరోజు మరింత ప్రకాశవంతంగా ఉన్నట్టు నీకనిపిస్తే… ఏ దూరదేశపు పాత స్నేహితురాలు నిన్ను తలుస్తున్నదనడానికి సంకేతంగా దాన్ని గ్రహించు… చాలు!
నేను ఫోన్ చేసినప్పుడు అతడు ‘హల్లో’ అని సంతోషంగా అన్నడనుకో …చూసావా! నేను దగ్గరలేకపోయినా అతడు సంతోషంగా ఉన్నాడనే ఉక్రోషం! మామూలుగా ‘హల్లో’ అన్నాడనుకో, నా స్వరం విన్నాక కూడా అతడిలో సంతోషంలేదని బాధ! పోనీ అతడు బాధగా ‘హల్లో’ అన్నాడనుకో, ఇక ఇటునుంచి నేను ఏడ్చేస్తాను. అది పబ్లిక్ టెలిఫోన్ అయినా సరే..
నా ప్రేమ స్వచ్చమైనదైతే నీవెందుకు నాకు!నీ జ్ఞాపకం చాలు! నాతో ఉండాలనుకోవటం స్వార్థం. నాప్రేమ ఎప్పుడైతే ఈ స్వార్ధాన్ని అధిగమించిందో, అది నిన్ను దాటి జాతిని, కులాన్ని రాష్ట్రాన్ని, ప్రపంచాన్ని దాటి విశ్వవ్యాప్తమవుతుంది. అదే విశ్వజనీనమైన ప్రేమ.
ఊపిరిలోనికి వస్తున్నప్పుడు నువ్వు నాలోకి ప్రవేశిస్తున్న అనుభవమై హృదయం పొంగుతుంది. శ్వాస బయటికొస్తుంటే నువ్వు వెళ్ళిపోతున్నావన్న బాధతో కడుపుతరుక్కుపోతుంది. ఈ ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసల్లో కూడా నీవే నిండి ఉన్నావన్న ఆనందంతో గుండె నిండుతోంది.
నా కలలకి కథావస్తువా! నీకెలా చెప్పను? నీ ముంగురుల కదలికలో నాకు ప్రపంచం కనబడుతుందని, నీ కనురెప్పల చప్పుళ్ళలో నాకు వేదం వినబడుతుందని.
విశ్వమంత చోటేల? నీ పక్క ఇరుకుస్థలముండగా.
నువ్వు నాకు గుర్తొస్తే ఎవరూ ఉండరు, నీ జ్ఞాపకం తప్ప! నువ్వు నా పక్కనుంటే అసలు నేనే ఉండను. నువ్వు తప్ప!
ప్రేమంటే మనిషి తర్కాన్ని వదిలిపెట్టడమే కదా! తన ప్రవర్తన తనకి అంతుపట్టకపోవడం కూడా ప్రేమే!
ప్రేమంటే హౄదయాన్ని పారేసుకోవడం కాదు. నువ్వు లేనప్పుడు నవ్వునీ, నువ్వున్నప్పుడు కాలాన్ని పారేసుకోవడం.
ఎక్కడ మనిషి నమ్మకాన్ని కోల్పోతాడో అక్కడ ప్రేమ కోల్పోతాడు. తనక్కావలసిన వ్యక్తి తన పరోక్షంలో కూడా తనగురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటాడనే నమ్మకమే ప్రేమ.
ప్రతి మొగవాడూ స్త్రీ దగ్గర ఏ వయసులోనైనా చిన్నవాడే. చిన్నపిల్లవాడు తరచూ అద్దంలో తన మొహాన్ని చూసుకోవాలని అనుకున్నట్టు, ప్రతీ పురుషుడూ తనకు స్పూర్తినిచ్చిన స్త్రీ అభినందనపూర్వకమైన చిరునవ్వులో తన విజయాన్ని చూసుకోవాలనుకుంటాడు.
వస్తువు పగిలితే శబ్దం వస్తుంది. మనసు పగిలితే నిశ్శబ్దం మాత్రమే మిగులుతుంది.
సున్నితత్వం అంటే చిన్న చిన్న విషయాలకి బాధపడటం కాదు, చిన్న చిన్న విషయాలకి ఆనందపడటం.
వేసే ప్రతి అడుగుకీ అంగుళం దూరంలో ధ్యేయాన్ని పెడతాడు దేవుడు. అందుకే స్వర్గాన్ని అంత ఎత్తులో కట్టాడు. కొందరే అక్కడికి చేరుకోగలరు. అంగలేసి అలసిపోనివాళ్ళు.
మరణం అంటే ఏమిటి? లేకపోవడమేగా? మనం ఉండం. అంతా ఉంటుంది. మందాకినీ గలగలలు, నీహారికా బిందు సందోహాలు, దూకే జలపాతాలు, గుడి ప్రాంగణంలో పెరిగే గడ్డిపూలు, మలయ మారుతాలూ, మయూర నృత్యాలూ…అన్నీ ఉంటాయి.
కన్నీరా! క్రందకి జారకే! ఋతువుకాని ఋతువులో గోదావరికి వరదొచ్చిందేమిటి అని భయపడతారే!!
విజయమా, విజయమా! వెళుతూ వెళుతూ అధఃపాతాళానికి తోస్తావు వస్తూ వస్తూ అందలాన్నెక్కిస్తావు-నీకిది న్యాయమా?
అన్ని విజయాల్లోకి గొప్పవిజయం దాన్ని ఎక్కువమంది గుర్తించడం.
కాసింత చిరునవ్వు, కాసిని కన్నీళ్ళు ..ఇదేనా వీడ్కోలు అంటే?

Kavitha O Kavitha...

pavan.yara@gmail.com (Pavan Yara) — Tue, 05 Oct 2010 19:48:00 +0530

My favorite poem from Sri Sri:

కవితా! ఓ కవితా!

నా యువకాశల నవపేశల సుమగీతావరణంలో,

నిను నే నొక సుముహూర్తంలో,

అతిసుందర సుస్యందనమందున

దూరంగా వినువీధుల్లో విహరించే

అందని అందానివిగా

భావించిన రోజులలో,

నీకై బ్రదుకే ఒక తపమై

వెదుకాడే నిమిషాలందున నిషాలందున,

ఎటు నే చూచిన చటులాలంకారపు

మటుమాయల నటనలలో,

నీ రూపం కనరానందున

నా గుహలో, కుటిలో, చీకటిలో

ఒక్కడనై స్రుక్కిన రోజులు లేవా?

నీ ప్రాబల్యంలో,

చిరదీక్షా శిక్షా తపస్సమీక్షణలో,

నిశ్చల సమాధిలో,

స్వర్గద్వారపు తోరణమై వ్రేలిన నా

మస్తిష్కంలో

ఏయే ఘోషలు, భాషలు, దృశ్యాల్ తోచాయో?

నే నేయే చిత్రవిచిత్ర శ్యమంత

రోచిర్నివహం చూశానో!

నా గీతం ఏయే శక్తులలో

ప్రాణస్పందన పొందిందో?

నీకై నే నేరిన వేయే ధ్వనులో,

ఏయే మూలల వెదకిన ప్రోవుల

ప్రోవుల రణన్నినాదాలో!

నడిరే యాకస మావర్తించిన,

మేఘా లావర్షించిన,

ప్రచండ ఝంఝా ప్రభంజనం

గజగజ లాడించిన

నడిసంద్రపు కెరటాల్లో మ్రోగిన

శంఖారావం, ఢంకాధ్వానం!

ఆ రాత్రే,

కారడవులలో లయాతీతమై

విరుతించిన నానాజంతుధ్వనులో?

నక్షత్రాంతర్నిబిడ నిఖిలగానం,

భూకంపాలు, ప్రభుత్వ పతనాలు,

విప్లవం, యుద్ధం,

అన్నీ నీ చైతన్యం!

నీ విశ్వరూప సాక్షాత్కారం!

మరి నిన్ను స్మరిస్తే

నా కగుపించే దృశ్యాలా?

వినిపించే భాష్యాలా?

అగ్నిసరస్సున వికసించిన వజ్రం!

ఎగిరే లోహశ్యేనం!

ఫిరంగిలో జ్వరం ధ్వనించే మృదంగ నాదం!

ఇంకా నే నేం విన్నానా?

నడిరే నిద్దురలో

అపుడే ప్రసవించిన శిశువు నెదడ నిడుకొని

రుచిర స్వప్నాలను కాంచే

జవరాలి మనఃప్రపంచపు టావర్తాలు!

శిశువు చిత్ర నిద్రలో

ప్రాచీన స్మృతులూచే చప్పుడు!

వైద్యశాలలో,

శస్త్రకారుని మహేంద్రజాలంలో,

చావుబ్రదుకుల సంధ్యాకాలంలో

కన్నులు మూసిన రోగార్తుని

రక్తనాళ సంస్పందన!

కాలువనీళులలో జారిపడి

కదలగనైనా చాలని

త్రాగుబోతు వ్యక్తావ్యక్తాలాపన!

ప్రేలాపన!

కడుపు దహించుకుపోయే

పడుపుకత్తె రాక్షసరతిలో

అర్ధనిమీలిత నేత్రాల

భయంకర బాధల పాటల పల్లవి!

ఉరి తీయబడ్డ శిరస్సు చెప్పిన రహస్యం!

ఉన్మాది మనస్సినీవాలిలో

ఘూకం కేకా, భేకంబాకా!

సమ్మెకట్టిన కూలీల,

సమ్మెకట్టిన కూలీల భార్యల, బిడ్డల

ఆకటి చీకటిచిచ్చుల

హాహాకారం! ఆర్తారావం!

ఒక లక్ష నక్షత్రాల మాటలు,

ఒక కోటి జలపాతాల పాటలు,

శతకోటి సముద్రతరంగాల మ్రోతలు!

విన్నానమ్మా! విన్నా, నెన్నో విన్నాను.

నా విన్నవి కన్నవి విన్నవించగా

మాటలకై వెదుకాడగబోతె–

అవి,

పుంఖానుపుంఖంగా

శ్మశానాలవంటి నిఘంటువుల దాటి,

వ్యాకరణాల సంకెళ్ళు విడిచి,

ఛందస్సుల సర్పపరిష్వంగం వదలి–

వడిగా, వడివడిగా

వెలువడినై, పరుగిడినై, నా యెద నడుగిడినై!

ఆ చెలరేగిన కలగాపులగపు

విలయావర్తపు

బలవత్ ఝరవత్ పరివర్తనలో,

నే నేయే వీధులలో

చంక్రమణం చేశానో,

నా సృష్టించిన గానంలో

ప్రక్షాళితమామక పాపపరంపర

లానందవశంవదహృదయుని జేస్తే-

నీకై మేలుకొనిన

సకలేంద్రియములతో

ఏది రచిస్తున్నానో, చూస్తున్నానో,

ఊపిరి తీస్తున్నానో,

నిర్వికల్ప సమాధిలో

నా ప్రాణం నిర్వాణం పొందిందో,

అటు నను మంత్రించిన,

సమ్ముగ్ధం గావించిన ఆ గాంధర్వానికి,

తారానివహపు ప్రేమసమాగమంలో

జన్మించిన సంగీతానికి…

నా నాడుల తీగలపై సాగిన

నాదబ్రహ్మపు పరిచుంబనలో,

ప్రాణావసానవేళాజనితం,

నానాగానానూనస్వానావళితం,

బ్రదుకును ప్రచండభేరుండ గరు

త్పరిరంభంలో పట్టిన గానం,

సుఖదుఃఖాదిక ద్వంద్వాతీతం,

అమోఘ, మగాధ, మచింత్య, మమేయం,

ఏకాంతం, ఏకైకం,

క్షణికమై శాశ్వతమైన దివ్యానుభవం,

బ్రహ్మానుభవం కలిగించిన,

నను కరిగించిన కవనఘృణీ!

రమణీ!

కవితా! ఓ కవితా!

నా జనని గర్భంలో,

ఆకారం లేకుండా నిద్రిస్తూన్న

నా అహంకారానికి

ఆకలి గొల్పించిననాడో!

నా బహిరంతరింద్రియాలలో

ప్రాణం ప్రసరించగ, నేనీ భూలోకంలో పడి

సుఖదుఃఖా లేవేవో

వస్తూంటే తలదాలిచి

ప్రపంచ పరిణాహంలో

ప్రయాణికుడనై,

పరివ్రాజకుడనై,

విహ్వలంగా వర్తించే వేళ

అభయహస్తముద్రతో ననుదరిసిన

నన్ను పునీతుని కావించిన కవితా!

లలిత లలిత కరుణామహితా!

అనుపమితా!

అపరిమితా!

కవితా! ఓ కవితా!

నేడో, నా ఊహాంచల

సాహసికాంసం కప్పిన నా

నిట్టూర్పులు వినిపిస్తాయా?

నే నేదో విరచిస్తానని,

నా రచనలలో లోకం ప్రతిఫలించి,

నా తపస్సు ఫలించి,

నా గీతం గుండెలలో ఘూర్ణిల్లగ

నా జాతి జనులు పాడుకొనే

మంత్రంగా మ్రోగించాలని,

నా ఆకాశాలను

లోకానికి చేరువగా,

నా ఆదర్శాలను

సోదరులంతా పంచుకునే

వెలుగుల రవ్వల జడిగా,

అందీ అందకపోయే

నీ చేలాంచలముల విసరుల

కొసగాలులతో నిర్మించిన

నా నుడి నీ గుడిగా,

నా గీతం నైవేద్యంగా, హృద్యంగా,

అర్పిస్తానో

నా విసరిన రస విసృమర

కుసుమ పరాగం!

ఓహో! ఓ రసధుని! మణిఖని! జననీ! ఓ కవితా!

కవితా! కవితా! ఓ కవితా!

Telugu Quotes - 2

pavan.yara@gmail.com (Pavan Yara) — Sat, 26 Dec 2009 15:19:00 +0530

మావి కొమ్మ చివర మధు మాస వేళ

పల్లవమెక్కి కోయిల పాడుటేల ?

పరుల తనియించుటకొ ? తన బాగు కొరకో ?

గాన మొనరింపక బ్రతుకు గడపబోకో ?

— కృష్ణ శాస్త్రి

వెన్నల మాటాడునా వెదజల్లును చల్లదనాలు

మల్లియ మాటాడునా విరబూయును పరిమళాలు

— సి.నా.రె. (ఈ థింక్)

వ్యక్తి కి బహువచనం శక్తి – శ్రీశ్రీ

మందార మకరంద మాధుర్యమున త్రేలు

మధుపమ్ము పో(వో)వునే మదనములకు

– సీసంలో యమకంపు(:-)) సొంపు

చూపిన పోతన

నటరాజ స్వామి జటాజూటి లోకి చేరకుంటె

విరుచుకు పడు సుర గంగ కు విలువేముంది ?

– సిరివెన్నల సీతరామ శాస్త్రి

అబౌత్ “క్రమం”

అక్షర రూపం దాల్చిన ఒక్కో సిరా చుక్క

లక్ష మెదడ్లకు కదలిక

– సి.నా.రె.

రవి కిరణం తాకనిదే నవ కమలం విరిసేనా ?

మధుపం తను తాకనిదే మందారం మురిసేనా ?

– కృష్ణ శాస్త్రి

ఊపి, ఊపి మనసునొక్కొక్క వేదన

కావ్యమౌను, మరియు గానమౌను.

– కృష్ణ శాస్త్రి

పిల్లన గ్రోవికి నిలువెల్ల గాయాలు

అల్లన మోవికి తాకితే గేయాలు

– వేటూరి

తన మీద పడే రాళ్ళను చూసి దూరంగా పారిపోతాడు పిరికి వాడు.

ఎదుర్కుంటాడు ధైర్యవంతుదు. ఆ రాళ్ళ తొనే డుర్గం నిర్మించుకొని

రక్షణ కల్పించుకుంటాదు తెలివైన వాడు.

– యండమూరి వీరెంద్రనాథ్

(ళెత్ మె క్నౌ, ఇఫ్ థిస్ qఉఒతె ఇస్ ప్లగీరిజెద్)

సౌరభములేల విరజిమ్ము పుష్ప వ్రజమ్ము

చంద్రికలేల నేల వెదజల్లు చందమామ

గాడ్పేల వీచు ఏల సలిలంబు పారు

ఏల నా హృదయమ్ము ప్రేమించు నిన్ను

– కృష్ణ శాస్త్రి

మలయ మారుతమొకటి మనిషైన రీతి

మాధుర్య రసరాశి మనిషైన రీతి

అలకలు అల్లాడ, అందాలు నడయాడ

పుడమియే తిలకించె, పులకలు జనియింప

– మోహనాకారుడైన రాముని గూర్చి

మోహనమైన వర్ణన బ్య్ ఆరుద్ర (ఈ థింక్)

నేను సైతం కిళ్ళి కొట్టులొ అప్పు పెట్టాను

నేను సైతం పాత బాకీలెగుర గొట్టాను

… – జల … రుక్…నాథ శాస్త్రి

ఆబాలగోపాలము (ఎవెర్య్ ఒనె, బొయ్స్ అంద్ ఎల్దెర్స్) ఆ బాల గోపాలుని( కృష్ణుని)

అచ్చెరువున (ఆ+చెరువు న) అచ్చెరున (అచ్చెరువు = సుర్ప్రిసె) విచ్చిన

కన్నుల జూడ …

– వేటూరి

పొగ త్రాగని వాడు దున్నపోతై పుట్టున్

– గిరీశం ఒఫ్ గురజాడ

టీ (తే) తాగని వాడు పోతుటీగై పుట్టున్

– శ్రీశ్రీ

అలలకు అందునా, ఆశించిన ఆకాశం ?

కలలా కరగడమా, జీవితాన పరమార్థం ?

– సిరివెన్నల సీతా రామ శాస్త్రి

గగనాల దాకా అలసాగకుంటె

మేఘాల రాగం ఇల చేరుకోదా ?

– సిరివెన్నల సీతా రామ శాస్త్రి

కలికి చకోరాక్షి కి కడ కన్నుల కెంపై తోచిన

చెలువము ఇప్పుడిదేమొ చింతించరే చెలులూ

నలువున ప్రాణేశ్వరు పై నాటిన ఆ కొన చూపులు

నిలువున బెరుకగ అంటిన నెత్తురు కాదు కదా ?

– అన్నమయ్య

చెలువమునేలగ చెంగటలేవని

కలతకు నెలవై నిలిచిన నెలతకు

కలలలజడికి నిద్దుర కరవై

అలసిన దేవేరి అలమేలు మంగకు … తెలవారదేమో స్వామీ

– సిరివెన్నెల సీతారమ శాస్త్రి

నేనొక దుర్గం నాదొక స్వర్గం

అనర్గళం అనితర సాధ్యం నా మార్గం

– శ్రీశ్రీ

ప్రపంచమొక పద్మవ్యూహం

కవిత్వమొక తీరని దాహం

– శ్రీశ్రీ

కన్నుల కాంతులు కలువల జేరెను

మేలిమి జేరెన్ మేని పసల్

హంసల జేరెను నడకల బెడుగులు

దుర్గను జేరెను పూర్ణమ్మ

– గురజాడ

మనిషి చేసిన రాయి రప్పకు మహిమ కలదని సాగి మొక్కుతు

సాటి మనిషిని కనిష్టంగాను నీచంగాను చూస్తావేల ? బేల !

దేవుడెకడో దాగెనంటూ కొండ కోనల వెతుకులాడే వేల ?

– గురజాడ

మోసం, ద్వేషం, ఈర్ష, క్రౌర్యం పణాలు చాచిన పాప జగతిలొ

మానవ శవాల మంటపాలపై ప్రభుల పతాకాలెగిరే భువిలొ

రాతి విగ్రహం రక్షిస్తుందా ? పూజా మంత్రం బువ్వెడుతుందా ?

– తిలక్ (ఈ థింక్)

అసలు నిజం ఏమిటంటే, ఎవడికీ ఏమీ తెలియదు !

ఇలా ఎందుకొచ్చామో, ఇక్కడెంత సేపుంటామో

ఇక్కడినుడి వేళ్ళేదెక్కడికో, ఎల్లుండి ఏ తమాషా జరుగుంతుందో

ఎవ్వడూ చెప్ప లేడంటే నమ్మండి, చెబితే మాత్రం నమ్మకండి

– శ్రీశ్రీ

మన అఖండ భూతి, మన జాతి, మన నీతి

ఉన్నంత వరకు గాంధీ ఉండి తీరు – కృష్ణ శాస్త్రి

తన కంఠమున దాచి హాలహలం

తల నుండి కురిపించి గంగాజలం

మనిషి శివుడవ్వడమే గాంధీ మతం

– కృష్ణ శాస్త్రి

ఎక్కడయ్యా నీ అహింస ? ఏద నీ కరుణా రిరంసా ?

చూడు దేశం ద్వేష భుగ్నం, క్షురత్ జివ్హానల విభుగ్నం

– శ్రీశ్రీ అద్ద్రెస్సింగ్ గాంధీ

హింస తోనే సృష్టి పూస్తది; హింస తోనే మార్పు వస్తది

– శ్రీశ్రీ

పుడమి తల్లికి పురిటి నొప్పులు, కొత్త సృష్టిని స్పురించె

– శ్రీశ్రీ అస్సెర్తింగ్ థత్

చ్రేతిఒన్ అంద్ పైన్/వొఇలెంచె అరె చొంచొమితంత్.

అవనీ మాత పూర్ణ గర్భంలా ఆసిఆ ఖండం ఉప్పొంగింది

నవ ప్రపంచ యోనిద్వారం భారతం మేలుకుంటోంది

– శ్రీశ్రీ

పూల ఎదలలో పులకలు పొడిపించె భ్రమర రవం

సుప్రభాత వేదిక పై శుక పికాది కలరవం

పైరు పాపలకు జోలలు పాదే గాలుల సవ్వడి

గిరుల శిరసులను జారే ఝరుల నడల వడి అలజడి

– సి.నా.రె. ఫింద్స్ ముసిచ్ ఇన్ అల్ల్ థె అబొవె సౌంద్స్.

వాన వేలి తోని నేల వీణ మీటె నీలి నింగి పాట …

– ఠె ముసిచ్ ఇన్ రైంద్రొప్స్ ఇన్ సిరివెన్నెల వొర్ద్స్.

గగన గళము నుండి అమర గానవాహిని

జాలు వారుతోంది ఇలా అమృత వర్షిణి

– సిరివెన్నెల మాటల్లొ అమృత “వర్షిణి”

శ్రీశ్రీ తాగి పారేసిన సీసాల కంపు మంకేందుకు ?

ఆయన రాసి పారేసిన కవితా గుబాలింపులుండగా !

– అజంత

రేండు శ్రీలు ధరించి; రేండు పెగ్సు బిగించి

వరలు శబ్ద విరించి; శ్రీశ్రీ కవితా విపంచి

– ఆరుద్ర

కనిష్కుడు పుట్టినా కరెక్టైన డేటేమిటి ?

విక్రామాదిత్యుని వియ్యంకుని పేరేమిటి ?

ముంతాజ్ బేగమూ ముక్కు పొడవు ఎంతేమిటి ?

రొబెర్ట్ క్లైవ్ గాడు రాసుకున్న సెంటేమిటి ?

(థిస్ ఇస్ వ్హత్ వె లేర్న్ ఇన్ హీశ్టోఋY, సయ్స్ ఒనె సొంగ్)

పల్లెటూరు, ఊరు ప్రక్క ఏరు, ఏటి ఒడ్డున వెదురుపొద

పొద చెంత పుంత, పుంతకు వెనుక మావితోట, తోట కవతల

వరిచేల గట్లు, పంట కాలువలు … మనిషికీ, మనిషికీ

మనిషికీ, చెట్టుకీ, పిట్టకీ గట్టి చుట్టరికముందక్కడ

— కృష్ణ శాస్త్రి అబౌత్ హిస్

నతివె ప్లచె ‘చంద్రపాలెం’

ఎన్ని సార్లు దిద్దితే ఓ చిత్రం

ఎన్ని సార్లు చెక్కితే ఓ శిల్పం

కబుర్లు చెప్పకే, ఓ కాలమా

ఎన్ని సార్లు చస్తే ఓ జీవితం

– సి.నా.రె.

ఇక సమ భావం, సమ ధర్మం సహ జీవనమనివార్యం

తెలుసు కొనుట మీ ధర్మం ; తెలియకుంటె మీ కర్మం

– కృష్ణ శాస్త్రి

ఏ వేదంబు పఠించె లూత?

భుజగంబే శాస్త్రముల్ సూచె?

తానే విద్యాభ్యసనంబొనర్చె కరి?

– ధూర్జటి రెఫెర్రింగ్ తొ

శ్రీ కాళ హస్తి అత్తైనింగ్ మోక్ష

ఏమి చదివి పక్షులు పైకెగుర గలిగెను ?

ఏమి చదివి చేప పిల్ల ఈదసాగెను ?

– కృష్ణ శాస్త్రి

కపి ధ్వజాంకిత సితాశ్వ రంజిత

రథ స్థిరులు కృష్ణార్జునులు

– శ్రీశ్రీ

మూయించిన ఒక వీరుని కంఠం

వేయి గొంతుకల విప్లవ శంఖం

పతిత దళిత జన రణ హూంకారం

ప్రళయ సమయ దిగ్గజ ఘీంకారం

– శ్రీశ్రీ

జన చేతన జయ కేతన విమల కాంతిలొ

దేశ మాత హర్షించే ఘర్షణ నేడే, సంఘర్షణ ఈనాడే.

– శ్రీశ్రీ

మీ నంగి పూజలకు స్వార్థ ప్రార్థనలకు మీ దేవుడు వశ్యుడు

– చలం

కృష్ణ శాస్త్రి తన బాధను అందరిలోను పలికిస్తె

శ్రీశ్రీ అందరి బాధను తనలో పలికించాడు

కృష్ణ శాస్త్రి బాధ ప్రపంచానికి బాధ

ప్రపంచపు బాధ శ్రీశ్రీ బాధ

– చలం ఇన్ “మహా ప్రస్థానం”

(ఈ క్నౌ, “మహా ప్రస్థానం " ఇస్ వ్రిత్తెన్ బ్య్ శ్రీశ్రీ:-))

నా మందిర గవాక్షం నుండి తొలి అరుణ స్వర్ణ కాంతి వచ్చి

నా కళ్ళను తాకినప్పుడు కళ్ళు విప్పి స్వాగతం చెబుతాను;

వేకువ గాలి వ్రేళ్ళతో నా మొగం నిమిరినప్పు చిరునవ్వు నవ్వుతాను ;

పెరటిలోనుండి క్రోత్తగా విరిసిన విభాత సుమ పరిమళం వచ్చి

పలకరిస్తే ఔనని తలూపుతాను; కానీ, గవాక్షంలోనికి రవ్వంత

ఒదిగిన మావి కొమ్మ చివర నిలిచి ‘కో ’ అన్న వన ప్రియారవానికి

బదులు చెప్పలేను, ఇక బదులు మాత్రం చెప్పలేను

– కృష్ణ శాస్త్రి అఫ్తెర్ అన్ ఒపెరతిఒన్

వ్హెన్ హె లొస్త్ హిస్ వొఇచె !

రుద్రమాంబా భద్ర కాళి

లోచనోజ్వల రోచులేవి

ఖడ్గ తిక్కన కదన కాహళ

కహ కహ ధ్వనులెక్కదమ్మ

… ఏవి తల్లీ నిరుడు కురిసిన హిమ సమూహములు

— శ్రీశ్రీ చౌల్ద్ణ్త్ ఫింద్ ‘స్నౌస్ ఒఫ్ యెస్తెర్యేఋ

కోటి గొంతులు నిన్ను కోరి రమ్మన్నాయి

కోటి చేతులు నిన్ను కౌగిలిస్తున్నాయి

గర్జించు రష్యా, గాండ్రించు రష్యా

పర్జన్య శంఖం పలికించు రష్యా

దౌర్జన్య రాజ్యం ధ్వంసించు రష్యా

– శ్రీశ్రీ

మానవాళికి నిజంగానే మంచి కాలం రహిస్తుందా ? …

దారుణ ద్వేషాగ్నిని పెంచే దానవత్వం నశిస్తుందా ? …

సాధుసత్వపు సోదరత్వపు స్వాధు తత్వం జయిస్తుందా ?

జడలు విచ్చిన సుడులు రెచ్చిన కడలి నృత్యం శమిస్తుందా ?

…

నిజంగానే, నిఖిల లోకం నిండు హర్షం వహిస్తుండా ?

– శ్రీశ్రీ

ఆ రాణి ప్రేమ పురాణం,

ఆ ముట్టడి కైన ఖర్చులు,

మతలబులు, కైఫీయతులు,

ఇవి కాదోయ్ చరిత్ర సారం.

– శ్రీశ్రీ

వేల తారకల నయనాలతొ నీలాకాశం విలసిల్లేన్ను

అతని అడుగులు నడిచే సవ్వడి వీచే గాలి వినిపించేను

ఆతని పావన పాద ధూళి కై అవని అణువణువు పరితపించేను

అతని రాకకై అంతరంగమే పాల సంద్రమై పరవశించేను

– సి.నా.రె.

నా ఉఛ్ఛ్వాసం గానం

నా నిశ్వాసం కవనం

– సిరివెన్నెల

ఊలు దారాలతో గొంతుకురి బిగించి,

గుందెలోనుండి సూదులు గుచ్చి కూర్చీ

ముదుచుకొందురు ముచ్చట ముడుల మమ్ము

అకట ఎంత దయ లేని వారు మీ అడవారు.

– కరుణ శ్రీ “పుష్ప విలాపము”.

మా వెల లేని ముగ్ధ సుకుమార మరంధ మాధురీ జీవితమెల్ల

మీకై కృశించి నశించి పోయె

– కరుణ శ్రీ “పుష్ప విలాపము”.

మా యవ్వన మెల్ల కొల్లగొని ఆ పై చీపురు తొడ చిమ్మి

మమ్మాల పారవేతురు గదా, నర జాతికి నీతి యున్నదా ?

– కరుణ శ్రీ “పుష్ప విలాపము”.

భరత ఖండమ్ము చక్కని పాడియావు

హిందువులు లేగ దూడలై ఏద్చుచుండ

తెల్లవారను గదుసు గొల్ల వారు

పితుకు చున్నారు మూతులు బిగపట్టి

– చిలకమర్తి

ఋషి కథ మారే ! రసికత మీరే !!

వేటూరి ఇన్ అ సొంగ్ దెస్చ్రిబింగ్

“గాథేయుని (విశ్వామిత్రుని) గాథా”

త్రి(3)కాలములు నీ నేత్ర త్రయమై

చతుర్(4)వేదములు ప్రాకారములై

పంచ(5) భూతములు ముఖ పంచకమై

ఆరు(6) ఋతువులు ఆహార్యములై

ప్రకృతి పార్వతి నీతో నడచిన ఏడు(7) అదుగులే స్వర సప్తకమై

నీ ధృక్కులే అటు అష్ట(8) దిక్కులై

నీ వాక్కులే నవ(9) రసమ్ములై

నీ మౌనమే దశో(10)పనిసత్తులై ఇల వెలయ

– వేటూరి

నిదుర మబ్బులను మెరుపు తీగవై కలలు రేపినది నీవె

బ్రతుకు వీణ పై ప్రణయ రాగమును ఆలమించినది నీవె

– దాశరథి(?)

దధీ నవనీత క్షీరములు రుచో

దాశరథీ ధ్యాన భజన సుధా రసము రుచో

నిజముగ తెలుపు మనసా …

నిధి చాలా సుఖమా ? రాముని సన్నిధి సేవ సుఖమా ?

– త్యాగరాజ

అనుకున్నామని జరగవు అన్ని; అనుకొలెదని ఆగవు కొన్ని

జరిగేవన్ని మంచి కని ; అనుకోవడమే మనిషి పని

– ఆత్రేయ

నాకు కనంబడు నానాతారకలనేక వర్ణాలనంత రోచులు

దిక్కుదిక్కునా దివ్య గీతములు, మీరే వాటికి వారసులు

– శ్రీశ్రీ ఇన్ “శైశవగీతి”

నా మరణ శయ్య నేనే పరచుకున్నాను

… ఇట నశించు నాకై చెమ్మగిల్లు నయనమ్ము లేదు

– కృష్ణ శాస్త్రి

పసిడి వేకువ పెండ్లిండ్ల బడిన ఎవ్వరెరుగ నేర్తురు

జఠరాంధకార మృతికి

– కృష్ణ శాస్త్రి

పాతాళ లొకంపు టిరుకు సందుల దిగబ్రాక వెరచు

గాఢాంధకార రేఖను – కృష్ణ శాస్త్రి

ఎవ్వరని ఎంతురో నన్ను,

ఏననంత లోక భీకర శోక తిమిరైక పతిని

– కృష్ణ శాస్త్రి

చెయ్యి మరో ప్రస్తానం; తియ్యి భృహత్ ప్రాగ్ద్వారం

విప్పు మరో అధ్యాయం; తిప్పు మహత్ కౌక్షేయం

– శ్రీశ్రీ

కార్మిక కర్షక జన సంఘాతంతొ కలియండి

బూర్జువాల రాజ్యంగపు బూజంతా దులపండి

భూతలాన స్వర్గపు నిర్మాతలుగా నిలవండి

– శ్రీశ్రీ

ఎక్కడనో జనియించి పరమేస్వరుడిచ్చిన గాలి బీల్చి

వేరొక్కరి జోలికేగక ఏదొ సరోవరాలలొ గ్రుక్కెడు

నీళ్ళు గ్రొలు మరాళ కరాళ శరాగ్నులోర్చునె ?

– కరుణ శ్రీ

మెత్తని రాయంచ గుందెలొ

క్రూర నారాచ మేరీతి గుచ్చినావు

నిండు జాబిల్లి గుండెలొ కరాళ రాహువు(?) గుచ్చినట్టు

– కరుణ శ్రీ

లయకే నిలయమై నీ పాదం సాగాలి

మలయానిల గతి లొపల సుమబాలగ తూగాలి

– సిరివెన్నల సీతరామ శాస్త్రి

ఎముకలు కుళ్ళిన వయస్సు మళ్ళిన సోమరులారా చావండి

నెత్తురు మండె శక్తులు నిండె సైనికులారా రారండి

– శ్రీశ్రీ

కొంతమంది యువకులు పుట్టుకతొ వృధ్ధులు

– శ్రీశ్రీ

నరజాతి చరిత్ర సమస్తం పరపీడన పరాయణత్వం.

– శ్రీశ్రీ

నరజాతి చరిత్ర సమస్తం రణరక్త ప్రవాహ సిక్తం.

– శ్రీశ్రీ

రణరంగం కానిచోటు భూ-

స్థలమంతా వెదకిన దొరకదు;

గతమంతా తడిసె రక్తంతో

కాకుంటే కన్నీల్లతో.

– శ్రీశ్రీ

చల్లారిన సంసారాలూ,

మరణించిన జన సందోహం,

అసహాయుల హాహాకారం

చరిత్రలో మూలుగుతున్నవి.

– శ్రీశ్రీ

అజ్ఞ్యానపుటంధయుగంలో, ఆకలిలో, ఆవేశమలో

తెలియని ఏ తీవ్రశక్తులో నడిపిస్తే నడిచి మనుష్యులు

అంతా తమ ప్రయోజకత్వం, తామే భువి కధినాధులమని,

స్థాపించిన సామ్రాజ్యాలూ, నిర్మించిన కృత్రిమ చట్టాల్

ఇతరేతర శక్తులు లేస్తే పడిపోయెను పేక మేడలై!

– శ్రీశ్రీ

పరస్పరం సంఘర్షించిన

శక్తులలో చరిత్ర పుట్టెను.

– శ్రీశ్రీ

… పిండారులు, థగ్గులు కట్టిరి కాలానికి కత్తుల వంతెన.

– శ్రీశ్రీ

చిరకాలం జరిగిన మోసం, బలవంతుల దౌర్జన్యాలూ,

ధనవంతుల పన్నాగాలూ ఇంకానా! ఇకపై చెల్లవు.

– శ్రీశ్రీ

ఒక వ్యక్తిని మరొక్క వ్యక్తీ, ఒక జాతిని వేరొకజాతీ,

పీడించే సాంఘిక ధర్మం ఇంకానా? ఇకపై సాగదు.

– శ్రీశ్రీ

నైలునదీ నాగరికతలో సామాన్యుని జీవనమెట్టిది?

తాజమహల్ నిర్మాణానికి రాళ్ళెత్తిన కూలీలెవ్వరు?

– శ్రీశ్రీ

సామ్రాజ్యపు దండయాత్రలో సామాన్యుల సాహసమెట్టిది?

ప్రభువెక్కిన పల్లకి కాదోయ్, అది మోసిన బోయీ లెవ్వరు?

– శ్రీశ్రీ

చారిత్రక విభాతసంధ్యల మానవకథా వికాసమెట్టిది?

ఏ దేశం ఏ కాలంలో సాధించిన దే పరమార్థం?

… ఏ వెల్గుల కీ ప్రస్థానమ్మ్?

– శ్రీశ్రీ

చుక్కలతో చెప్పాలని! ఏమని ?

ఇటు చూస్తే తప్పని, ఇక్కడ ఏకాంతంలో ఏదో, ఏదోనని …

– కృష్ణ శాస్త్రి

పుట్టినపట్టి నుండి పరిమళాలే లేని పూలెన్నిలేవు

గగనాన మూగి వర్షించగా లేని మేఘలెన్ని లేవు

– సి.నా.రె.

స్వాదు సంగీత లసద్విపంచి కరమునందుంచి, జీవిత భరమ్ము వాయ

పాడు కొమ్మంటి తియ్యని ప్రణయ గీతి – తంతులను తెంచి, మెట్లు విదిల్చి

– కృష్ణ శాస్త్రి

పరవశమ్మున గొంతెత్తి పాడమనుచు

తెగిన తంబుర చేతికందిచినావు

—- రాళ్ళపల్లి అనంతకృష్ణ శర్మ

మలయు దీపము లేక, మసలు చూపులు లేక,

తెలుపు మాటే లేక, వలపు పాటే లేక

తెరువు బరువై పోయి అంధకూపపు బ్రతుకు

– కృష్ణ శాస్త్రి

వలపు పువ్వులు వాడి, తలపు తావులు వీడి

బ్రతుకు రాలిన తోట వెతలు తేలిన చోట …

ఏల మ్రోగించేవురా ఈ మూగ వీణ నిరాశా జీవితాన ?

– సి.నా.రె.

శిథిలాలయమ్ములో శివుడు లేడోయ్ …

వాడ,వాడల వాడె, జాడ జాడల వాడె, ఇంటి ముంగిట వాడె, ఇంటిటిలో వాడె

– అందరిలో గుడి ఉంది

అంటున్న కృష్ణ శాస్త్రి

నా హృదయమందు విశ్వవీణా గళమ్ము భోరు, భోరున ఈనాడు మ్రోత వెట్టు

– కృష్ణ శాస్త్రి

మల్లెపూల మీద పరుంటాడు, మంచి గంధం రాసుకుంటాడు, మరెందుకేడుస్తాడు ?

– తిలక్ అబౌత్ కృష్ణ శాస్త్రి

ఇది ద్వనింపు మన్న ద్వనింపదు,

ఇది శమించుమన్న శమించదు,

స్వాభిలాషాను వర్తి, స్వేఛ్ఛా ప్రవృత్తి, నా హృదయ వీణ

– కృష్ణ శాస్త్రి

నా నోట, నీ మాట గానమయ్యే వేళ, నా గుండె నీవుండి మ్రోగింపా వీణ

– కృష్ణ శాస్త్రి

మెరిసే మెరుపులు మురిసే పెదవుల చిరు చిరు నవ్వులు కాబోలు

ఉరిమే ఉరుములు సరి సరి నటనల సిరి సిరి మువ్వలు కాబోలు

– వేటూరి

మువ్వలు ఉరుముల సవ్వడులై

మెలికలు మెరుపుల మెలకువలై

మేను హర్ష వర్ష మేఘమై,

మేని విసురు వాయు వేగమై

– రస ఝరులు జాలు వారే నృత్యం గూర్చి

సిరివెన్నెల సీతా రామ శాస్త్రి

నటరాజా ! శత సహస్ర రవి తేజ !

నట గాయక వైతాళిక ముని జన భోజ !

దీనావన (ఇస్ థిస్ రిఘ్త్?)! భవ్య కళా దివ్య పదాంభోజ !!

వేటూరి

నింగి, నేల, గాలి వెలుగు

కొందరి సొత్తని అనరాదు, అవి

అందరి హక్కై అలరారు.

శ్రీశ్రీ

(ఠె నెక్ష్త్ థ్రీ qఉఒతెస్ అరె అద్దితిఒన్స్ బ్య్ Capt. ంఅధు)

హృదయానికి చెవులుంటె జగమంతా నాదమయం

కనగలిగిన మనసుంటె బ్రతుకే అనురాగమయం

???

మాటల కందని భ్హావాలు మంచి మనసులు చెబుతాయి

కవితలకందని భ్హావలు కంటి పాపలే చెపుతాయి

సి.నా.రె. (?ఈ థింక్?)

పిల్లగాలి పరుగులలొ వెల్లివిరియు గీతికలు

కొండవాగు తరగలలొ కోటి రాగ మాలికలు

???

Telugu Quotes - 1

pavan.yara@gmail.com (Pavan Yara) — Sat, 26 Dec 2009 15:18:00 +0530

Collected via an internet posting (comp.lang.culture.telugu??):

కన్ను నీదని, వేలు నీదని పొడుచుకుంటె రాదా రక్తం ?

– ఆత్రేయ

కమలాసతి ముఖ కమల, కమల హిత, కమలేక్షణ, కమల ప్రియా

కమలాసన హిత, గరుడ గమన, శ్రీ కమల నాభ, నీ పద కమలమే శరణు

– పద-కమలాలతో

అన్నమాచార్య అర్చన

ధనువో

జనకుని మనమున భయమో

ధారుణి కన్యా సంశయమో

దనుజులు కల గను సుఖ గోపురమో

విరిగెను మిథిలా నగరానా

– విరిగింది, ధనువొక్కటే కాదట

ఇవ్వన్నీ కూడా అంటున్న సీ. సముద్రాల

ఫెళ్ళు మనె విల్లు గంటలు గల్లుమనె, గు-

భిల్లుమనె గుండె నృపులకు, ఝల్లు మనియె

జానకి దేహమున్, నిమేషంబునందె

నయము, జయము, విస్మయము గదురా !

– కరుణ శ్రీ జంధ్యాల పాపయ్య శాస్త్రి

క్షణమే దినమై, నిరీక్షణమే యుగమై

తరుణి వంక శివధనువు వంక

తమ తనువు మరచి కనులు తెరచి చూడగ .. రామా కనవేమిరా

– సి.నా.రే.

వాని జూచి మగవారలైన

మై మరచి పోయి

మరుల్ గొనెడు

మరోమరుడు

మనోహరుడు

… రఘురాముడు …

– శ్రీశ్రీ (!)

భాగవత రామాయన గీతాది శృతి శాస్త్ర పురాణపు మర్మములన్, శివాది

షణ్మతముల గూఢములన్, ముప్పది ముక్కోటి సురాంతరంగముల భావంబుల

నెరిగి, భావ రాగ లయాది సౌఖ్యముచే చిరాయువుల్ గలిగి, నిరవధి

సుఖాత్ములై త్యాగరజాప్తులైన వారెందరో మహానుభావులు.

– సైంత్ త్యాగరాజ

తెర తీయగ రాదా … నాలోని మద మత్సరమను తెర తీయగ రాదా ?

– త్యాగరాజ అస్కింగ్

‘విల్ల్ యౌ నొత్ రెమొవె థె చుర్తైన్

ఒఫ్ వనిత్య్ అంద్ జేలౌస్య్ ఇన్ మె(మ్య్ మింద్)’

దార సుతులు ధన ధాన్యములుందిన

సారెకు జప తప సంపద గల్గిన

శాంతమూ లేక సౌఖ్యము లేదు, సారసా దళ నయన

దాంతుని కైన, వేదాంతునికైన

– సైంత్ త్యాగరాజ

సంతసంబు శ్రీకాంత స్వాంత సి-

ద్ధాంతమైన మార్గచింత లేని వా-

రెంత నేర్చిన, ఎంత చూసినా ఎంత వరలైనా కాంత దాసులే

– సైంత్ త్యాగరాజ

హరిగుణ మణిమయ సరములు గళమున శోభిల్లు

భక్త కోటులిలలో చెలిమితో, తెలివితో కరుణ గల్గి

జగమెల్లను సుధా దృష్తితో బ్రోచువారెందరో మహానుభావులు

– సైంత్ త్యాగరాజ

నీ మేను నామ వైభవంబు, నీ పరాక్రమ ధైర్యముల శాంత మానసములన్

ఈవు లను వచన సత్యమును, రఘువర, నీ యెడ సత్భక్తియు జనింపగను

దుర్మతములను కల్ల చేసి నట్టి నీ మది నెరింగి సంతతంబు గుణ

వజనానద కీర్తనము చేయు వారెందరో మహానుభవులు.

– సైంత్ త్యాగరాజ

శివ మంత్రమునకు ‘మా’ జీవము

మాధవ మంత్రమునకు ‘రా’ జీవము

– త్యాగరాజ ఎక్ష్ప్లైనింగ్ థె వివరము ఒఫ్

‘రామా మంత్ర

నిగమ శిరోర్థము గల్గిన నిజ వాక్కులతో, స్వర శుధ్ధముతో

సొగసు గా మృదంగ తాళము జత గూర్చి నిను సొక్క జేయు ధీరుడెవ్వడొ ?

– సైంత్ త్యాగరాజ

న్యాయాన్యాయము తెలియును – జగములు

మాయ మయమని తెలియును – దుర్జన

కాయజాది షద్రిపుల జయించే

కార్యము తెలియును త్యాగరాజునికే

– సైంత్ త్యాగరాజ

Q: స్తుతమతి యైన య్’ంధ్ర కవి ధూర్జటి పల్కుల కేల కల్గె నీ

యతులిత మాధురీ మహిమ?

ఆ: హా ! తెలిసెన్, భువనైక మోహనో

ద్-ధత సుకుమార వార వనితా జనతా ఘనతాప హార సన్-

తత మధురాధరోదిత సుధా రస ధారల గ్రోలుంటన్ జుమీ!

– తెనాలి రామకృష్ణ కవి

చక్కని ముఖకమలంబును సదా నా మదిలో స్మరణ లేక

నే దుర్మదాంధ జనుల చేరి పరితాపములచే తగిలి నొగిలి

దుర్విషయ దురాశలను రోయ లెక సతత మపరాధియై

చపల చిత్తుడైన నన్నె … బ్రోచునా ?

– సైంత్ త్యాగరాజ

సతులకై కొన్నాళ్ళు ఆస్తికై,

సుతులకై కొన్నాళ్ళు ధన తతులకై

తిరిగితినయ్య త్యాగరాజ నుతా ! ఇటువంతి నన్నే … బ్రోతువా ?

– సైంత్ త్యాగరాజ

మానవతను దుర్లభమనుచునెంచి పరమానంద మంద లేక

మద మత్సర కామ క్రోధ లొభములకున్ దాసుదై మోస పోతి గాక

…

ఇటువంతి నన్నె … బ్రోచునా ?

– సైంత్ త్యాగరాజ

మొదటి కులజుడగుచు భువిని శూద్రుల పనులు సలుపుచు నుంటి గాక

నరాధములను చేరి సార హీన మతములను సధింప తాను మారు

…

ఇటువంతి నన్నె … బ్రోచునా ?

– సైంత్ త్యాగరాజ

నిప్పులు చిమ్ముకుంటూ నింగికి నే నెగిరి పోతే నిబిడాశ్చర్యంతో వీరు !

నెత్తురు కక్కుకుంటూ నేలకు నే రాలి పోతే నిర్దాక్షిణ్యంగా వీరే !!

— శ్రీశ్రీ

వచ్చిన రామాయణాలనే మళ్ళి మళ్ళి మ్రుచ్చలించి తెచ్చే కన్నా

ఆ మోస్తరు రచనల్లో క్షేమం కద రామ కోటి, సిరి సిరి మువ్వ

– శ్రీశ్రీ

(థిస్ షౌల్ద్ బె కందం, బుత్ ఈ’ం మిస్సింగ్ సొమె వొర్ద్స్)

మరల నిదేల రామయణమన్నచో

నీ ప్రపంచమెల్ల నెల్ల వేళ

దినుచున్న యన్నమే తినుచున్న దిన్నాళ్ళు

తన రుచి బ్రతుకులు తనవి గాన

చేసిన సంసారమే చేయుచున్నది

తనదైన యనుభూతి తనది గాన

తలచిన రామునే తలచెద నేనును

నా భక్తి రచనలు నావి గాన

— విశ్వనాథ

మా రేడు నీవని ఏరేరి తేనా మారేడు దళములు నీ పూజకు

– వేటూరి

యమున ఎందుకె నీవు ఇంతా నలుపెక్కినావు ?

రేయి కిట్టయ్య తోని కూడావా ?

– వేటూరి (?)

వయస్సు లో వృధ్ధ శవాని

జ్ఞనం లో శైశవాని

– యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

నాలగు కాగితాలున్న చిన్న పుస్తకం

గాలికి రెప రెప లాడుతూ విర్రవీగుతుంది

సర్వస్వాని తన లో ఇముడ్చుకొన్న

మహోత్గ్రంథం నమ్రతగా ఒత్తిగిలి ఉంటుంది

– యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

అనుభవం అంటే టెంకిజెల్లలు, మొట్టికాయలు తినడం –బుడుగు

మీ ఆయన, చచ్చిపోయాడు కాబట్టి బతికి పోయాడు కాని,

బతికుంటేనా చచ్చుండేవాడు

– ???

మూడే ముళ్ళు, ఏడే అడుగులు

మొత్తం కలిపి నూరేళ్ళు

– మూడూ మాటళ్ళో పెళ్ళికి

ఆత్రేయ నిర్వచనం

మనసు లేని దేవుడు

మనిషికెందుకో మనసిచ్చాడు

— మన సుకవి, మనసు కవి ఆత్రేయ

గల గలమని నవ్వకే సొగసు కరిగి పోతుంది

… నా కొంగు పట్టి లాగకు, వలపు ఒలికి పోతుంది

— కోపల్లె శివరాం

నదిలా నువు నదిచినంత మేర, భూదేవికి ఆకుపచ్చ చీర

— కోపల్లె శివరాం

ఏటి ఒడ్డున కూర్చుంటె, ఏరు గలగల మంటుంటె

ఏటి లోన మన నీడలు రెండు పెనవేసుకు పోతుంటె

ఓయమ్మో, ఓయమ్మో, ఈ జానెడు దూరం ఓపలేక పోతున్నాను

— ఆత్రేయ

అమ్మ వంటిది, అంత మంచిది, అమ్మ ఒక్కటే

– ఆత్రేయ

తీపి రాగాల కోకిలమ్మకు నల్లరంగులలమిన వాడి నేది కోరేది

కరకు గర్జనల మేఘముల మేనికి మెరుపు హంగు కూర్చిన వాడినేది ఆడిగేది

– ‘నిందా స్తుతీ ఒఫ్ సిరివెన్నెల

సరిగమ పదనిని నీ దానిని

సరిగా సాగని సరి దారిని

దాగని నిగ నిగ ధగధగమని

.. దా మరి మానిని సరి దారిని

– సప్త స్వరాలతో జొన్నావిత్తుల మాటల గారడి

సరి గాని దారి మారి, గదా ధారి, నీ నిగ నిగ గని,

నీ మగని సామ నిగమ గరిమ గని, నీ పాద దరి ని

పరి పరి మురళీ రవళిమ్మని సదా కోరితి నమ్మ

– ‘మా మానిని, నీ ధామ గని నీ దాసరిని గాదా’ అంటూ

స్వరాక్షరాలలో Dr. బాల మురళి కృష్ణ చూపిన వైచిత్రి ప్రియత్వం

కొమ్మల గువ్వలు గుసగుసమనిన

రెమ్మల గాలులు ఉసురుసురనిన

అలలు కొలనులొ గలగలమనిన

దవ్వుల వెనువు సవ్వది వినిన

నీవు వచ్చెవని నీ పిలుపె విని

కన్నుల నీరిది కలయజూచితి

– కృష్ణ శాస్త్రి

అసలే ఆనదు చూపు, ఆపై ఈ కన్నీరు,

తీరా దయ చేసిన నీ రూపు సోకదయ్యయో

– దెస్చ్రిబింగ్ శబరి ఫిందింగ్ రామా

ఇంఫ్రొంత్ ఒఫ్ హెర్ – కృష్ణ శాస్త్రి

ఈ గంగ కెంత దిగులు, ఈ గాలికెంత గుబులు – కదలదయా రామా ??? నావ

– కృష్ణ శాస్త్రి అబౌత్ గుహుడు

విరజాజి శిల పైన రాలేందుకే

మరు మల్లె కెంధూళి కలిసేందుకే

మన్సైన చినదాని మనసిందుకే - రగిలేందుకే

– మల్లాది రామకృష్ణ శాస్త్రి

ఒకరి కిస్తే మరలి రాదు, ఓడిపోతే మరచి పోదు

గాయమైతే మాసిపోదు, పగిలి పోతే అతుకు పడదు

– `మనసు గతి ఇంతే’ అంటున్న

మన-సుకవి ఆత్రేయ

బ్రాంది, విస్కి, జిన్ను, రమ్ము రకరకాల మధువులు

భార్యా భర్తలు, తల్లి పిల్లలు పలు రకాల బంధాలు

ఏదైనా నిషా తగ్గే వరకే, ఎవరైనా ఋణం తీరే వరకే

ఆపై మిగిలేదేముంది, ఖాలి సీసాలు, కాలిన బూడిదలు

— ఆత్రేయ

పచ్చని చేలా పావడ గట్టి

కొండ మల్లెలే కొప్పున బెట్టి

… కిన్నెర సాని వచ్చిందమ్మ వెన్నెల పైటేసి

— వేటూరి

మావి చిగురు తినగానే కోవిల పలికేనా ?

కోవిల గొంతు వినగానే మావి చిగురు తొడిగేనా ?

— కృష్ణ శాస్త్రి‘స్ దిలెమ్మ

గౌతమీ జలాల్లో కొన్ని వేల విద్యుద్దీపలు

ఎవరు ఈవిడ దమ్మిల్లంలో, ఇన్ని వేల కాంతి లతాంతాలను తురిమారు ?

– కృష్ణ శాస్త్రి ఒర్ తిలక్ ?

ఆకాశాన ఆ మణి దీపాలే ముత్తైదువులుంచారో,

ఈ కోనేట ఈ చిరు దివ్వెల చూసి చుక్కలనుకొంటారు

– కృష్ణ శాస్త్రి

ఎవరే, ఆర వేసేరమ్మా,

ఏటి ఇసుకపై వెండి చీరలూ

ఎవరే, ఓరగ విసిరేరమ్మా,

ఏటి అలలపై వెలుగుల వలలూ

– భుజంగరాయ శర్మ దెపిచ్తింగ్

థె మూన్లిఘ్త్ ఒన్ థె వవెస్ ఒఫ్ థె బ్రూక్!

అంత కడివెడు పాలపై ఒ-

కింత మీగడ పేరినట్లుగ

మనకు మిగులును, గతము లోని

మంచి, అదియే సంప్రదాయము

– సి.నా.రె. దృష్టిలో సంప్రదాయం

సేవలందున దాసిగా భావమెరిగిన మంత్రిగా

వలపులందున రంభగా వనిత మెలగాలి

— చన్ వె అస్సుమె థిస్ అస్ ఆరుద్ర‘స్

తెలుగు సేత ఫొర్ ‘కార్యేషు దాసీ

రాతిరి రాతిరి వస్తానన్నావు, మావ రాతి గంధం తీసి ఉంచాను

గంధమలా ఎండి పోయింది, నువు రాక అందమిల ఉండి పోయింది

– ఆత్రేయ (బసెద్ ఒన్ ఫొల్క్ సొంగ్)

కొమ్మ కొమ్మకు చిగుళ్ళాయె

గుండె నిండా గుబుల్లాయె

పువ్వు పువ్వున తుమ్మెదాయె

పొంగు వయసుతో పోరులాయె

— ఆత్రేయ (బసెద్ ఒన్ ఫొల్క్ సొంగ్)

తెలిసీ వలచి విలపించుటలో, తీయదనం ఎవరికి తెలుసు

— ఆత్రేయ

నీ దోవ పొడవునా కువకువల స్వాగతం

నీ కాలి అలికిడి కే మెలకువల వందనం

…

నీ చరన కిరణాలు పలుకరించితే చాలు

పల్లవించును ప్రభు పవలించు భువనాలు

— సీతా రామ శాస్త్రి వెల్చొమింగ్ ‘ంర్. శుణ్

చాకిరొకరిది, సౌఖ్యమొకరిదా ? సాగదింకా తెలుసుకో

– ఆత్రేయ

ఏ దేశ సంస్కృతి అయినా ఏనాడు కాదొక స్థిర బిందువు

నైక నదీ నదాలు కలిసిన అంతస్సింధువు

— తిలక్

అస్థిముల పంజరాలు, ఆర్తరావ మందిరాలు

ఏఎ లొకం తల్లి ! ఈట కనిపించడు కాలనేమి

— తిలక్

పువ్వని పిలువాలంటె ఆ సొగసు ఒక్క దినం

మెరుపని పిలువాలంటె ఆ వెలుగు ఒక్క క్షణం

– రాజ శ్రీ త్రన్స్లతింగ్ థె హింది వెర్సెస్

తుజె సూరజ్ సంఝెతో, ఇసీమె ఆగ్ హై

తుజె మై చాంద్ సంఝెతో, ఇసీమె దాగ్ హై

వెలుగు దుస్తులేసుకొని సూరీడు

తూర్పు తలుపు తోసుకొని వచ్చాడు

పాడు చీకటికెంత భయమేసిందో

పక్క దులుపుకొని ఒకే పరుగు తీసింది

— మల్లె మాల

కవితా సతి నొసట నిత్య నూతన రస గంగాధర తిలకం.

– శ్రీశ్రీ అబౌత్ ‘తిలక్’

ఇతని శైలి శైలూషి – నిత్య(?) ప్రజా శ్రేయోభిలాషి

– తిలక్ అబౌత్ ‘శ్రీశ్రీ’

ఒక స్వప్నం, ఒక బాష్పం మెదిగిన సుగంధ ద్రవ్యం

– తిలక్ అబౌత్ ‘కృష్ణ శాస్త్రీ

విస్వనాథ వైశ్వానర కీరార్చికి

వాగీశ్వరి సగం మెరిసె, సగం వడలె

– తిలక్ అబౌత్ ‘విశ్వనాథ సత్యనారాయనా

మన వాడే, మహా గట్టి వాడు,

మకుటం లేని మహరజయ్యే వాడు, కాని

ముసలి దాన్ని, మసక మసక కన్నుల దాన్ని,

మూల మూల ముడుచుక కూర్చున్న దాన్ని,

మనువు చేసుకోవాలన్న ఉబలాటం తో

మంచి, చేడ్డ మరచి పోయాడు, మర్యాదలను అతిక్రమించాడు

– తిలక్ అబౌత్ విశ్వనాథ సత్యనారయన

మల్లెపూల మీద పరుంటాడు, మంచి గంధం రాసుకుంటాడు, మరెందుకేడుస్తాడు ?

– తిలక్ అబౌత్ కృష్ణ శాస్త్రి

షేక్ స్పియర్, డాంటి, కాళిదాసూ, శంకరుడు

మార్క్సూ, మహాత్ముడు, పికాసో, సార్తే

ఎవరైనా ఇది నిరంతర నూతన పరిశోధన

సత్య సౌందర్యాన్వేషణ – ఒక శికరారోహణ

– తిలక్

న అక్షరలు కన్నీతి ఝరులలో తడిసే దయాపరవతలు

న అక్షరలు ప్రజా శక్తులు వహించే(?) విజయ ఐరావతలు

న అక్షరలు వెన్నల్లలొ ఆడుకునే అందమైన ఆడపిల్లలు

– తిలక్

కవిత్వం అంతరాంతర జ్యోతిస్సీమల్ని బహిర్గతం చేయ్యాలి

విస్తరించాలి చైతన్య పరిధి – అగ్ని జల్లినా, అమృతం

కురిచినా, అందం, ఆనందం దాని పరమావధి

– తిలక్

మంచు తాకి కోయిల మౌనమైన వేలల

ఆమని పాడవే హాయిగా, …

రాలేటి పూల రాగాల తో, పూసేటి పూల గంధలతో …

– వేటూరి

ఎడారిలొ కోయిల,

తెల్లరనీ రేయిలా …

పూదారులన్ని గోదారికాగ,

పాడింది కన్నీటి పాట.

– వేటూరి

(ఫరుచురి శ్రినివస్ అద్దెద్ థెసె qఉఒతెస్ ఒఫ్ ముల్లపూడీస్ చిచ్చర పిడుగు - బుడుగు)

శిక్ష అంటే చిన్న పిల్లల్ని బళ్ళో పెట్టెయ్యడం అన్నమాట.

– బుడుగు

ధైర్యం అంటే పోలీసుతోనూ సుబ్బలష్మితోనూ మాట్లాడాం అని అర్థం – బుడుగు

అభద్దాలు చెప్తే ఆడపిల్లలు పుట్తార్ట. నీకు తెలుసా? నాకు తెలుసుటలే.

నిజం చెప్తే మొగపిల్లలు పుట్తార్ట. చాలా ఎక్కువ నిజం చెప్తే నాలాంటి పెంకి

భడవలు పుట్తార్ట. – బుడుగు

పుట్తార్టడం అంటే, మనం ఎక్కడో దొరకడం అన్నమాట. అంటే దేవుడు మన్ని

తెచ్చి మా యింటో పడేస్తాడు. – బుడుగు

ఖాతరు చెయ్యను అనడం అంటే ససి, వాళ్ళ ముగుడితో రైలు దిగివెళ్ళిపోవడం

అన్నమాటా – బుడుగు

పెళ్ళాడుతావురా అంటే నాకు తెలీదు. కాని, మరి నేను చిన్నవాడినీ చితకవాడినీ

కానుగా అందుకని నాకు అన్నీ తెలుసుగా. – బుడుగు

అష్చరాబాసం ఏం కష్టం కాదులే. అన్నీ మనకి వచ్చినవే మళ్ళీ అనమంటారు.

ఓ నా మ హా సీ వా య హా సీ ధం నా మ హా ఇలాంటివి. అదంతా బావుంటుందిలే.

– బుడుగు

ఇప్పుడు కొన్ని కార్లున్నాయనుకో అవి ముందర వేపూ వెనకాతలవేపూ ఒక్కలాఘే

ఉంటాయి. అందుకని దూరమ్నుంచి చూస్తే అలాటి కార్లు ఇటు వస్తున్నాయో అటు

పోతున్నాయో గబుక్కున తెలీదు. ఈ జడలమ్మాయీ అంతే. రెండు జడలు కదూ. ఓటి

ముందరికీ ఓటి వెనక్కీ వేసుకొంటుంది. అందుకని కొస్తుందో పోతుందో తెలీదు

దూరానికి. – బుడుగు

సంకురాతిరి అంటే సుబ్బలస్చిమి, సూరీడు, సావిత్తిరి, వాళ్ళందరూ పొద్దున్నేనూ,

సాయింతరమూనూ ముగ్గులు వెయ్యడం అని అర్థంట, గొబ్బిళ్ళు పెట్టి డానుసు

చెయ్యడంట. –బుడుగు

తెలుగదేలయన్న దేశంబు తెలుగేను

తెలుగునాయకుండ, దెలుగొ కండ;

ఎల్ల బాసలందు నెరుగవే బాసాది

దేశభాషలందు దెలుగు లెస్స.

– శ్రీకృష్ణధేవరాయలు

పూజారి వారి కోడలు

తా జారగ బిండె జారి దబ్బున బడియెన్

మై జారు కొంగు తడిసిన

బాజారే తిరిగి చూసి ఫక్కున నవ్వెన్

– శ్రీనాథ

ఖగపతి అమృతము తేగా

భుగభుగ మని పొంగి చుక్క భూమిని రాలెన్

పొగ చెత్తై జన్మించెను

పొగ తాగని వాడు దున్నపోతై పుట్టున్ -గిరీశం, ఇన్ కన్యాశుల్కం

అక్షయ్యంబుగ సాంపరాయని తెలుంగాధీశ, కస్తూరికా

భిక్షాదానము సేయరా, సుకవిరాడ్బ్రుందారక శ్రేణికిన్,

దాక్షారామ చళుక్య భీమవర గంధర్వాపసరోభామినీ

వక్షోజద్వయ కుంభి కుంభములపై వాసించు తద్వాసనల్

– శ్రీనాథ

భరత ఖండమ్ము చక్కని పాడియావు

హిందువులు లేగ దూడలై ఏద్చుచుండ

తెల్లవారను గదుసు గొల్ల వారు

పితుకు చున్నారు మూతులు బిగపట్టి

– చిలకమర్తి

తాలిదవరిగె విరోధ లోక దలుంటె

గాలిగె గిరియు అల్లాడ బల్లదే! రంగా !!

(విల్ల్ థె పతిఎంత్ పెర్సొన్ హవె అన్య్ ఎనెమిఎస్ ఇన్ థిస్ వొర్ల్ద్ ?

ఛన్ అ ఫిర్మ్ మౌంతైన్ బె మొవెద్ బ్య్ ఐర్ ? ).

పురందర దాస

మెర్సిడెస్సులు బెంజులెక్కిన మహరాజు

మారుతి కారులో పోవుటెట్లు?

విగత సోడా స్కాచి సేవించు సోగ్గాడు

కల్లు దుకాణాల కరుగు టెట్లు?

మెత్తని టిష్యూల మెరగిన దొరబాబు

చెంబుతో చెరువుకు పోవుటెట్లు?

బ్లాండు కన్నియ బాహు బంధంబు విడద్రోచి

ఒంటిగా నింట నిద్రించు టెట్లు?

అమెరికాలోని జిలుగు వెలుగుల జూసి

హంగు, పొంగులు, రంగుల నన్ని గాంచి

భరత దేశాని కే రీతి పోవ నేంచు?

డాలరుండగ రూకల కోరు నెవడు?

– నాగ గొల్లకోట & రామకృష్ణ పిల్లలమఱ్ఱి

మరపు రాని బాధ కన్నా మధురమైనది లేదు

గతము తలచి వగచే కన్నా సౌఖ్యమే లేదు

అందరాని పొందు కన్నా అందమే లేదు, ఆనందమే లేదు

– సీ. సముద్రాల

తల్లీ, నిన్ను దలంచి పుస్తకము చేతంబూనితిన్, నీవు నా

యుల్లంబందున నిల్చి జృంభణముగా నూక్తులు, సుశబ్దంబు శో

భిల్లన్ జేయుము నాదు వాక్కునను సంప్రీతిన్ జగన్మోహినీ,

ఫుల్లాబ్జాక్షి, సరస్వతీ, భగవతీ, పూర్ణేందుబింబాననా

– ??

కరకు బోయడే అంతరించగా,

కవిగా ఆతడు అవతరించగా

…

నవ రస భరితం రాముని చరితం

జగతికి ఆతడు పంచిన అమృతం

– వేటూరి

భావ రాగ లయాది సౌఖ్యముచే చిరాయువుల్ గలిగి నిరవధి సుఖాత్ములై

త్యాగరాజాప్తులైన వరెందరో మహానుభావు, అందరికి వందనములు.

— సైంత్ త్యాగరాజ