“Any kind of important book should immediately be read twice, partly because one grasps the matter in its entirety the second time, and only really understands the beginning when the end is known; and partly because in reading it the second time one’s temper and mood are different so that one gets another impression; it may be that one sees the matter in another light.” –Arthur Schopenhauer

quotes on reading

• “Not all readers are leaders, but all leaders are readers.” - Harry S. Truman

• “The problem with being too busy to read is that you learn by experience (or by your men’s experience), i.e. the hard way. Thanks to my reading, I have never been caught flat- footed by any situation, never at a loss for how any problem has been addressed (successfully or unsuccessfully) before. It doesn’t give me all the answers, but it lights what is often a dark path ahead.” - James N. Mattis

• “Turn every page. Never assume anything. Turn every goddam page.” - Robert Caro in The Secrets of Lyndon Johnson’s Archives: On a Presidential Paper Trail

• Chess master and tutor Bruce Pandolfini “is teaching [his students] how to think. ‘My goal,’ he says, ‘is to help them develop what I consider to be two of the most important forms of intelligence: the ability to read other people, and the ability to understand oneself.’”

• Li Lu on Charlie Munger: “When Charlie thinks about things, he starts by inverting. To understand how to be happy in life, Charlie will study how to make life miserable; to examine how business[es] become big and strong, Charlie first studies how businesses decline and die; most people care more about how to succeed in the stock market, Charlie is most concerned about why most have failed in the stock market. Charlie constantly collects and researches the notable failures in each and every type of people, business, government, and academia, and arranges the causes of failures into a decision-making checklist for making the right decisions. Because of this, he has avoided major mistakes in his decision making in his life and in his career. The importance of this on the performance of Buffett and Berkshire Hathaway over the past 50 years cannot be emphasized enough.”

• Robet Caro in

“I must not fear. Fear is the mind-killer. Fear is the little-death that brings total obliteration. I will face my fear. I will permit it to pass over me and through me. And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. Where the fear has gone there will be nothing. Only I will remain”

• Dune by Frank Herbert

Man lives by time. Inventing the future has been his favorite game of escape. We think that changes in ourselves can come about in time, that order in ourselves can be built up little by little, added to day by day. But time doesn’t bring order or peace, so we must stop thinking in terms of gradualness. This means that there is no tomorrow for us to be peaceful in. We have to be orderly on the instant.

It is only then [when the mind is completely still] that the mind is free because it is no longer desiring anything; it is no longer seeking; it is no longer pursuing a goal, an ideal—which are all the projections of a conditioned mind. And if you ever come to that understanding, in which there can be no self-deception, then you will find that there is a possibility of the coming into being of that extraordinary thing called creativity.

“All the work that I have done in my life will be obsolete by the time I’m 50…Apple II is obsolete now, Apple Is were obsolete many years ago. The Macintosh is on the verge of becoming obsolete in the next few years.

“This is a field where one does not write a Principia which holds up for 200 years. This is not a field where one paints a painting that will be looked at for centuries or builds a church that will be admired and looked at in astonishment for centuries. No, this is a field where one does one’s work and in 10 years it’s obsolete and really will not be usable in 10 or 20 years.

“It’s sort of like sediment of rocks. … You’re building up a mountain and you get to contribute your little layer of sedimentary rock to make the mountain that much higher, but no one on the surface, unless they have X-ray vision, will see your sediment. They’ll stand on it, it’ll be appreciated by that rare geologist, but no, it’s not like the Renaissance at all. It’s very different”

This game is about not sticking your neck out too far on a trade or a deal, lest it be chopped off. It’s about keeping one’s hands and feet inside the vehicle at all times and making the most of the ride. It’s about ignoring the temptation of easy scores or the shortcuts that promise fast riches.

Its about realizing that everything has a cost, “cheap” is expensive and as for “free”? Free is deadly

Not cutting legal or ethical corners.

Not accepting the envelope of cash or the hidden commission.

Not trusting anyone who doesn’t seem to have their story straight or their act together.

Not betting on underdogs or turnarounds or longshots.

It’s about the hustle, but the hustle with good intentions, the hustle that gets you in the right doors or onto the right phone calls.

It’s about associating with A-Listers only – and recognizing the C-Listers who want to bring you down with them.

This is the only game where wealth and success is GUARANTEED – all you have to do is put your head down, do what you think is right and try your best. And be there. Building while the market gives you nothing, so that when it finally does – and it will – you get to go along.

It’s about blocking and tackling, doing the little things that the other guys won’t: Following up, showing up, reading more and starting earlier and taking mental notes and formulating your own personal list of do’s and don’ts so that you have a frame of reference at every crossroads (and there will be many).

Street Life will break you down at times but over the long haul it will be good to you. Provided you don’t take the detours or cheat to get ahead. Provided you don’t fall off or get taken out before your time.

Because the final rule, and the most important one, is this:

Outlast the bastards.

―Mitch Albom, The Time Keeper

Joseph Heller, a funny writer now dead, and his friend were at a party given by a billionaire on Shelter Island.

The friend asked, “Joe, how does it make you feel to know that our host only yesterday may have made more money than your novel ‘Catch-22’ has earned in its entire history?”

And Joe said, “I’ve got something he can never have.”

And his friend asked, “What on earth could that be, Joe?”

And Joe said, “The knowledge that I’ve got enough.”

“The speed of information really doesn’t make any difference to us. It’s the processing and finally coming to some judgment that actually has some utility…it’s a judgment about the price of a business or a part of a business, a security, versus what it’s essentially worth. And none of that involves anything to do, really, with quick information. It involves getting good information…. We’re not looking for needles in haystacks or anything of the sort…We like haystacks, not needles, basically. And we want it to shout at us.” –Warren Buffett (1994

• Because no battle is ever won, he said. They are not even fought. The field only reveals to man his own folly and despair, and **victory is an illusion of philosophers and fools. **
• Be scared. You can’t help that. But don’t be afraid. Ain’t nothing in the woods going to hurt you unless you corner it, or it smells that you are afraid. A bear or a deer, too, has got to be scared of a coward the same as a brave man has got to be. 
• It is my ambition to be, as a private individual, abolished and voided from history, leaving it markless, no refuse save the printed books; I wish I had enough sense to see ahead thirty years ago, and like some of the Elizabethans, not signed them. It is my aim, and every effort bent, that the sum and history of my life, which in the same sentence is my obit and epitaph too, shall be them both: He made the books and he died. 
• I decline to accept the end of man. It is easy enough to say that man is immortal because he will endure: that when the last ding-dong of doom has clanged and faded from the last worthless rock hanging tideless in the last red and dying evening, that even then there will still be one more sound: that of his puny inexhaustible voice, still talking. I refuse to accept this. I believe that man will not merely endure: he will prevail. He is immortal, not because he alone among creatures has an inexhaustible voice, but because he has a soul, a spirit capable of compassion and sacrifice and endurance. The poet’s, the writer’s, duty is to write about these things. It is his privilege to help man endure by lifting his heart, by reminding him of the courage and honor and hope and pride and compassion and pity and sacrifice which have been the glory of his past. The poet’s voice need not merely be the record of man, it can be one of the props, the pillars to help him endure and prevail.
•  He had a word, too. Love, he called it. But I had been used to words for a long time. I knew that that word was like the others: just a shape to fill a lack; that when the right time came, you wouldn’t need a word for that anymore than for pride or fear.

Sin and love and fear are just sounds that people who never sinned nor loved nor feared have for what they never had and cannot have until they forget the words.

• Let the writer take up surgery or bricklaying if he is interested in technique. There is no mechanical way to get the writing done, no shortcut. The young writer would be a fool to follow a theory. Teach yourself by your own mistakes; people learn only by error.** The good artist believes that nobody is good enough to give him advice. He has supreme vanity. No matter how much he admires the old writer, he wants to beat him.

పల్లవమెక్కి  కోయిల పాడుటేల ?

పరుల తనియించుటకొ ? తన బాగు కొరకో ?

గాన మొనరింపక బ్రతుకు గడపబోకో ?

         — కృష్ణ శాస్త్రి

వెన్నల మాటాడునా వెదజల్లును చల్లదనాలు

మల్లియ మాటాడునా విరబూయును పరిమళాలు

                                          — సి.నా.రె. (ఈ థింక్)

వ్యక్తి కి బహువచనం శక్తి – శ్రీశ్రీ

మందార మకరంద మాధుర్యమున త్రేలు

మధుపమ్ము పో(వో)వునే మదనములకు

                                      –  సీసంలో యమకంపు(:-)) సొంపు

                                               చూపిన  పోతన

నటరాజ స్వామి జటాజూటి లోకి చేరకుంటె

విరుచుకు పడు సుర గంగ కు విలువేముంది ?

                                      – సిరివెన్నల సీతరామ శాస్త్రి

                                                అబౌత్ “క్రమం”

అక్షర రూపం  దాల్చిన ఒక్కో సిరా చుక్క

లక్ష మెదడ్లకు కదలిక

                                        – సి.నా.రె.

రవి కిరణం తాకనిదే నవ కమలం విరిసేనా ?

మధుపం తను తాకనిదే మందారం మురిసేనా ?

                                 – కృష్ణ శాస్త్రి

ఊపి, ఊపి మనసునొక్కొక్క వేదన

కావ్యమౌను, మరియు గానమౌను.

                                – కృష్ణ శాస్త్రి

పిల్లన గ్రోవికి నిలువెల్ల గాయాలు

అల్లన మోవికి తాకితే గేయాలు

                                 – వేటూరి

తన మీద పడే రాళ్ళను చూసి దూరంగా పారిపోతాడు పిరికి వాడు.

ఎదుర్కుంటాడు ధైర్యవంతుదు. ఆ రాళ్ళ తొనే డుర్గం  నిర్మించుకొని

రక్షణ కల్పించుకుంటాదు తెలివైన వాడు.

                                        – యండమూరి వీరెంద్రనాథ్

                                (ళెత్ మె క్నౌ, ఇఫ్ థిస్ qఉఒతె ఇస్ ప్లగీరిజెద్)

సౌరభములేల విరజిమ్ము పుష్ప వ్రజమ్ము

చంద్రికలేల నేల వెదజల్లు చందమామ

గాడ్పేల వీచు ఏల సలిలంబు పారు

ఏల నా హృదయమ్ము ప్రేమించు నిన్ను

                                      – కృష్ణ శాస్త్రి

మలయ మారుతమొకటి మనిషైన రీతి

మాధుర్య రసరాశి  మనిషైన రీతి

అలకలు అల్లాడ, అందాలు నడయాడ

పుడమియే తిలకించె, పులకలు జనియింప

                                       – మోహనాకారుడైన రాముని గూర్చి

                                        మోహనమైన వర్ణన బ్య్ ఆరుద్ర (ఈ థింక్)

నేను సైతం కిళ్ళి కొట్టులొ అప్పు పెట్టాను

నేను సైతం పాత బాకీలెగుర గొట్టాను

…                                       – జల … రుక్…నాథ శాస్త్రి

ఆబాలగోపాలము (ఎవెర్య్ ఒనె, బొయ్స్ అంద్ ఎల్దెర్స్) ఆ బాల గోపాలుని( కృష్ణుని)

అచ్చెరువున (ఆ+చెరువు న) అచ్చెరున (అచ్చెరువు = సుర్ప్రిసె) విచ్చిన

కన్నుల జూడ …

                                 – వేటూరి

పొగ త్రాగని వాడు దున్నపోతై పుట్టున్ 

                                        – గిరీశం ఒఫ్ గురజాడ

టీ (తే)  తాగని వాడు పోతుటీగై  పుట్టున్ 

                        – శ్రీశ్రీ

అలలకు అందునా, ఆశించిన ఆకాశం ?

కలలా కరగడమా, జీవితాన పరమార్థం ?

                                – సిరివెన్నల సీతా రామ శాస్త్రి

గగనాల దాకా అలసాగకుంటె

మేఘాల రాగం ఇల చేరుకోదా ?

                                – సిరివెన్నల సీతా రామ శాస్త్రి

కలికి చకోరాక్షి కి కడ కన్నుల కెంపై తోచిన

చెలువము ఇప్పుడిదేమొ చింతించరే చెలులూ

నలువున ప్రాణేశ్వరు పై నాటిన ఆ కొన చూపులు

నిలువున బెరుకగ అంటిన నెత్తురు కాదు కదా ?

                         – అన్నమయ్య

చెలువమునేలగ చెంగటలేవని

కలతకు నెలవై నిలిచిన నెలతకు

కలలలజడికి నిద్దుర కరవై

అలసిన దేవేరి అలమేలు మంగకు … తెలవారదేమో స్వామీ

                                           – సిరివెన్నెల సీతారమ శాస్త్రి

నేనొక దుర్గం నాదొక స్వర్గం

అనర్గళం అనితర సాధ్యం నా మార్గం

                        –      శ్రీశ్రీ

ప్రపంచమొక పద్మవ్యూహం

కవిత్వమొక తీరని దాహం

                        –       శ్రీశ్రీ

కన్నుల కాంతులు కలువల జేరెను

మేలిమి జేరెన్ మేని పసల్

హంసల జేరెను నడకల బెడుగులు

దుర్గను జేరెను పూర్ణమ్మ

                           – గురజాడ

మనిషి చేసిన రాయి రప్పకు మహిమ కలదని సాగి మొక్కుతు

సాటి మనిషిని కనిష్టంగాను నీచంగాను చూస్తావేల ? బేల !

దేవుడెకడో దాగెనంటూ కొండ కోనల వెతుకులాడే వేల ?

                                – గురజాడ

మోసం, ద్వేషం, ఈర్ష, క్రౌర్యం పణాలు చాచిన పాప జగతిలొ

మానవ శవాల మంటపాలపై ప్రభుల పతాకాలెగిరే భువిలొ

రాతి విగ్రహం రక్షిస్తుందా ? పూజా మంత్రం బువ్వెడుతుందా ?

                                 – తిలక్ (ఈ థింక్)

అసలు నిజం ఏమిటంటే, ఎవడికీ ఏమీ తెలియదు !

ఇలా ఎందుకొచ్చామో, ఇక్కడెంత సేపుంటామో

ఇక్కడినుడి వేళ్ళేదెక్కడికో, ఎల్లుండి ఏ తమాషా జరుగుంతుందో

ఎవ్వడూ చెప్ప లేడంటే నమ్మండి, చెబితే మాత్రం నమ్మకండి

                                        – శ్రీశ్రీ

మన అఖండ భూతి, మన జాతి, మన నీతి

ఉన్నంత వరకు గాంధీ ఉండి తీరు  – కృష్ణ శాస్త్రి

తన కంఠమున దాచి హాలహలం

తల నుండి కురిపించి గంగాజలం

మనిషి శివుడవ్వడమే గాంధీ మతం

                                           – కృష్ణ శాస్త్రి

ఎక్కడయ్యా నీ అహింస ? ఏద నీ కరుణా రిరంసా ?

చూడు దేశం ద్వేష భుగ్నం, క్షురత్ జివ్హానల విభుగ్నం

                                        – శ్రీశ్రీ అద్ద్రెస్సింగ్ గాంధీ

హింస తోనే సృష్టి పూస్తది; హింస తోనే మార్పు వస్తది

                                        – శ్రీశ్రీ

పుడమి తల్లికి పురిటి నొప్పులు, కొత్త సృష్టిని స్పురించె

                                – శ్రీశ్రీ అస్సెర్తింగ్ థత్

                        చ్రేతిఒన్ అంద్ పైన్/వొఇలెంచె అరె చొంచొమితంత్.

అవనీ మాత పూర్ణ గర్భంలా ఆసిఆ ఖండం ఉప్పొంగింది

నవ ప్రపంచ  యోనిద్వారం భారతం మేలుకుంటోంది

                                        – శ్రీశ్రీ

పూల  ఎదలలో పులకలు పొడిపించె భ్రమర రవం

సుప్రభాత వేదిక పై శుక పికాది కలరవం

పైరు పాపలకు జోలలు పాదే గాలుల సవ్వడి

గిరుల శిరసులను జారే ఝరుల నడల వడి అలజడి

                – సి.నా.రె. ఫింద్స్ ముసిచ్ ఇన్ అల్ల్ థె అబొవె సౌంద్స్.

వాన వేలి తోని నేల వీణ మీటె నీలి నింగి పాట …

                       – ఠె ముసిచ్ ఇన్ రైంద్రొప్స్ ఇన్ సిరివెన్నెల వొర్ద్స్.

గగన గళము నుండి అమర గానవాహిని

జాలు వారుతోంది ఇలా అమృత వర్షిణి

                                – సిరివెన్నెల మాటల్లొ అమృత “వర్షిణి”

శ్రీశ్రీ తాగి పారేసిన సీసాల కంపు మంకేందుకు ?

ఆయన రాసి  పారేసిన కవితా గుబాలింపులుండగా !

                                         – అజంత

రేండు శ్రీలు ధరించి; రేండు పెగ్సు బిగించి

వరలు శబ్ద విరించి; శ్రీశ్రీ కవితా విపంచి

                                         – ఆరుద్ర

కనిష్కుడు పుట్టినా కరెక్టైన డేటేమిటి ?

విక్రామాదిత్యుని వియ్యంకుని పేరేమిటి ?

ముంతాజ్ బేగమూ ముక్కు పొడవు ఎంతేమిటి ?

రొబెర్ట్ క్లైవ్ గాడు రాసుకున్న సెంటేమిటి ?

(థిస్  ఇస్ వ్హత్ వె లేర్న్ ఇన్ హీశ్టోఋY, సయ్స్ ఒనె సొంగ్)

పల్లెటూరు, ఊరు ప్రక్క  ఏరు, ఏటి ఒడ్డున వెదురుపొద

పొద చెంత పుంత, పుంతకు వెనుక మావితోట, తోట కవతల

వరిచేల గట్లు, పంట కాలువలు … మనిషికీ, మనిషికీ

మనిషికీ, చెట్టుకీ, పిట్టకీ గట్టి చుట్టరికముందక్కడ

                                        — కృష్ణ శాస్త్రి అబౌత్ హిస్

                                                నతివె ప్లచె ‘చంద్రపాలెం’

ఎన్ని సార్లు దిద్దితే ఓ చిత్రం

ఎన్ని సార్లు చెక్కితే ఓ శిల్పం

కబుర్లు చెప్పకే, ఓ కాలమా

ఎన్ని సార్లు చస్తే ఓ జీవితం

                                    – సి.నా.రె.

ఇక సమ భావం, సమ ధర్మం సహ జీవనమనివార్యం

తెలుసు కొనుట మీ ధర్మం ; తెలియకుంటె మీ కర్మం

                                  – కృష్ణ శాస్త్రి

ఏ వేదంబు పఠించె లూత?

భుజగంబే శాస్త్రముల్ సూచె?

తానే విద్యాభ్యసనంబొనర్చె కరి?

                                  – ధూర్జటి రెఫెర్రింగ్ తొ

                                 శ్రీ కాళ హస్తి అత్తైనింగ్ మోక్ష

ఏమి చదివి పక్షులు పైకెగుర గలిగెను ?

ఏమి చదివి చేప పిల్ల ఈదసాగెను ?

                                   – కృష్ణ శాస్త్రి

కపి ధ్వజాంకిత సితాశ్వ రంజిత

రథ స్థిరులు కృష్ణార్జునులు

                                  – శ్రీశ్రీ

మూయించిన ఒక వీరుని కంఠం

వేయి గొంతుకల విప్లవ శంఖం

పతిత దళిత జన రణ హూంకారం

ప్రళయ సమయ దిగ్గజ ఘీంకారం

                                 – శ్రీశ్రీ

జన చేతన జయ కేతన విమల కాంతిలొ

దేశ మాత హర్షించే ఘర్షణ నేడే, సంఘర్షణ ఈనాడే.

                                 – శ్రీశ్రీ

మీ నంగి పూజలకు స్వార్థ ప్రార్థనలకు మీ దేవుడు వశ్యుడు

                                 – చలం

కృష్ణ శాస్త్రి తన బాధను అందరిలోను పలికిస్తె

శ్రీశ్రీ అందరి బాధను తనలో పలికించాడు

కృష్ణ శాస్త్రి బాధ ప్రపంచానికి బాధ

ప్రపంచపు బాధ శ్రీశ్రీ బాధ

                                 – చలం ఇన్ “మహా ప్రస్థానం”

                  (ఈ క్నౌ, “మహా ప్రస్థానం " ఇస్ వ్రిత్తెన్ బ్య్ శ్రీశ్రీ:-))

నా మందిర గవాక్షం నుండి తొలి అరుణ స్వర్ణ కాంతి వచ్చి

నా కళ్ళను తాకినప్పుడు కళ్ళు విప్పి స్వాగతం చెబుతాను;

వేకువ గాలి వ్రేళ్ళతో నా మొగం నిమిరినప్పు చిరునవ్వు నవ్వుతాను ;

పెరటిలోనుండి క్రోత్తగా విరిసిన విభాత సుమ పరిమళం వచ్చి

పలకరిస్తే ఔనని తలూపుతాను;  కానీ, గవాక్షంలోనికి రవ్వంత

ఒదిగిన మావి కొమ్మ చివర నిలిచి ‘కో ’ అన్న వన ప్రియారవానికి

బదులు చెప్పలేను, ఇక బదులు మాత్రం చెప్పలేను

                                        – కృష్ణ శాస్త్రి అఫ్తెర్ అన్ ఒపెరతిఒన్

                                                 వ్హెన్ హె లొస్త్ హిస్ వొఇచె !

రుద్రమాంబా భద్ర కాళి

లోచనోజ్వల రోచులేవి

ఖడ్గ తిక్కన కదన కాహళ

కహ కహ ధ్వనులెక్కదమ్మ

… ఏవి తల్లీ నిరుడు కురిసిన హిమ సమూహములు

                         — శ్రీశ్రీ చౌల్ద్ణ్త్ ఫింద్ ‘స్నౌస్ ఒఫ్ యెస్తెర్యేఋ

కోటి గొంతులు నిన్ను కోరి రమ్మన్నాయి

కోటి చేతులు నిన్ను కౌగిలిస్తున్నాయి

..

గర్జించు రష్యా, గాండ్రించు రష్యా

పర్జన్య శంఖం పలికించు రష్యా

దౌర్జన్య రాజ్యం ధ్వంసించు రష్యా

                                    – శ్రీశ్రీ

మానవాళికి నిజంగానే మంచి కాలం రహిస్తుందా ?  …

దారుణ ద్వేషాగ్నిని పెంచే దానవత్వం నశిస్తుందా ? …

సాధుసత్వపు సోదరత్వపు స్వాధు తత్వం జయిస్తుందా ?

జడలు విచ్చిన సుడులు రెచ్చిన కడలి నృత్యం శమిస్తుందా ?

…

నిజంగానే, నిఖిల లోకం నిండు హర్షం వహిస్తుండా ?

                                    – శ్రీశ్రీ

ఆ రాణి ప్రేమ పురాణం,

ఆ ముట్టడి కైన ఖర్చులు,

మతలబులు, కైఫీయతులు,

ఇవి కాదోయ్ చరిత్ర సారం.

                                    – శ్రీశ్రీ

వేల తారకల నయనాలతొ నీలాకాశం విలసిల్లేన్ను

అతని అడుగులు నడిచే సవ్వడి వీచే గాలి వినిపించేను

ఆతని పావన పాద ధూళి కై అవని అణువణువు పరితపించేను

అతని రాకకై అంతరంగమే పాల సంద్రమై పరవశించేను

                                                – సి.నా.రె.

నా ఉఛ్ఛ్వాసం గానం

నా నిశ్వాసం కవనం

                         – సిరివెన్నెల

ఊలు దారాలతో గొంతుకురి బిగించి,

గుందెలోనుండి సూదులు గుచ్చి కూర్చీ

ముదుచుకొందురు ముచ్చట ముడుల మమ్ము

అకట ఎంత దయ లేని వారు మీ అడవారు.

                                  – కరుణ శ్రీ “పుష్ప విలాపము”.

మా వెల లేని ముగ్ధ సుకుమార మరంధ మాధురీ జీవితమెల్ల

మీకై కృశించి నశించి పోయె

                                  – కరుణ శ్రీ “పుష్ప విలాపము”.

మా యవ్వన మెల్ల కొల్లగొని ఆ పై చీపురు తొడ చిమ్మి

మమ్మాల పారవేతురు గదా, నర జాతికి నీతి యున్నదా ?

                                  – కరుణ శ్రీ “పుష్ప విలాపము”.

భరత ఖండమ్ము చక్కని పాడియావు

హిందువులు లేగ దూడలై ఏద్చుచుండ

తెల్లవారను గదుసు గొల్ల వారు

పితుకు చున్నారు మూతులు బిగపట్టి

                                  – చిలకమర్తి

ఋషి కథ మారే !  రసికత  మీరే !!

                                     వేటూరి ఇన్ అ సొంగ్ దెస్చ్రిబింగ్

                                    “గాథేయుని (విశ్వామిత్రుని) గాథా”

త్రి(3)కాలములు నీ నేత్ర త్రయమై

చతుర్(4)వేదములు ప్రాకారములై

పంచ(5) భూతములు ముఖ పంచకమై

ఆరు(6) ఋతువులు ఆహార్యములై                                     

ప్రకృతి పార్వతి నీతో నడచిన ఏడు(7) అదుగులే స్వర సప్తకమై

నీ ధృక్కులే అటు అష్ట(8) దిక్కులై                             

నీ వాక్కులే నవ(9) రసమ్ములై                                 

నీ మౌనమే దశో(10)పనిసత్తులై ఇల వెలయ 

                                                  – వేటూరి

నిదుర మబ్బులను మెరుపు తీగవై కలలు రేపినది నీవె

బ్రతుకు వీణ పై ప్రణయ రాగమును ఆలమించినది నీవె

                                                    –    దాశరథి(?)

దధీ నవనీత క్షీరములు రుచో

దాశరథీ ధ్యాన భజన సుధా రసము రుచో

నిజముగ తెలుపు మనసా …

నిధి చాలా సుఖమా ? రాముని సన్నిధి సేవ సుఖమా ?

                                                          – త్యాగరాజ

అనుకున్నామని జరగవు అన్ని;  అనుకొలెదని ఆగవు కొన్ని

జరిగేవన్ని మంచి కని ; అనుకోవడమే మనిషి పని

                                                         – ఆత్రేయ

నాకు కనంబడు నానాతారకలనేక వర్ణాలనంత రోచులు

దిక్కుదిక్కునా దివ్య గీతములు, మీరే వాటికి వారసులు

                                          – శ్రీశ్రీ ఇన్ “శైశవగీతి”

నా మరణ శయ్య నేనే పరచుకున్నాను

…  ఇట నశించు నాకై చెమ్మగిల్లు నయనమ్ము లేదు

                                               – కృష్ణ శాస్త్రి

పసిడి వేకువ పెండ్లిండ్ల బడిన ఎవ్వరెరుగ నేర్తురు

జఠరాంధకార మృతికి

                                               – కృష్ణ శాస్త్రి

పాతాళ లొకంపు టిరుకు సందుల దిగబ్రాక వెరచు

గాఢాంధకార రేఖను                       – కృష్ణ శాస్త్రి

ఎవ్వరని ఎంతురో నన్ను,

ఏననంత లోక భీకర శోక తిమిరైక పతిని

                                               – కృష్ణ శాస్త్రి

చెయ్యి మరో ప్రస్తానం; తియ్యి భృహత్ ప్రాగ్ద్వారం

విప్పు మరో అధ్యాయం; తిప్పు మహత్ కౌక్షేయం

                          – శ్రీశ్రీ

కార్మిక కర్షక జన సంఘాతంతొ కలియండి

బూర్జువాల రాజ్యంగపు బూజంతా దులపండి

భూతలాన స్వర్గపు నిర్మాతలుగా నిలవండి

                                                  – శ్రీశ్రీ

ఎక్కడనో జనియించి పరమేస్వరుడిచ్చిన గాలి బీల్చి

వేరొక్కరి జోలికేగక ఏదొ సరోవరాలలొ గ్రుక్కెడు

నీళ్ళు గ్రొలు మరాళ కరాళ శరాగ్నులోర్చునె ?

                                                     – కరుణ శ్రీ

మెత్తని రాయంచ గుందెలొ

క్రూర నారాచ మేరీతి గుచ్చినావు

నిండు జాబిల్లి గుండెలొ కరాళ రాహువు(?) గుచ్చినట్టు

                                                     – కరుణ శ్రీ

లయకే నిలయమై నీ పాదం సాగాలి

మలయానిల గతి లొపల సుమబాలగ తూగాలి

                                            – సిరివెన్నల సీతరామ శాస్త్రి

ఎముకలు కుళ్ళిన వయస్సు మళ్ళిన సోమరులారా చావండి

నెత్తురు మండె శక్తులు నిండె సైనికులారా రారండి

                                                – శ్రీశ్రీ

కొంతమంది యువకులు పుట్టుకతొ వృధ్ధులు

                                                – శ్రీశ్రీ

నరజాతి చరిత్ర సమస్తం పరపీడన పరాయణత్వం.

                                                – శ్రీశ్రీ

నరజాతి చరిత్ర సమస్తం రణరక్త ప్రవాహ సిక్తం.

                                                – శ్రీశ్రీ

రణరంగం కానిచోటు భూ-

స్థలమంతా వెదకిన దొరకదు;

గతమంతా తడిసె రక్తంతో

కాకుంటే కన్నీల్లతో.

                                                         – శ్రీశ్రీ

చల్లారిన సంసారాలూ,

మరణించిన జన సందోహం,

అసహాయుల హాహాకారం

చరిత్రలో మూలుగుతున్నవి.

                                                         – శ్రీశ్రీ

అజ్ఞ్యానపుటంధయుగంలో, ఆకలిలో, ఆవేశమలో

తెలియని ఏ తీవ్రశక్తులో నడిపిస్తే నడిచి మనుష్యులు

అంతా తమ ప్రయోజకత్వం, తామే భువి కధినాధులమని,

స్థాపించిన సామ్రాజ్యాలూ, నిర్మించిన కృత్రిమ చట్టాల్

ఇతరేతర శక్తులు లేస్తే పడిపోయెను పేక మేడలై!

                                                         – శ్రీశ్రీ

పరస్పరం సంఘర్షించిన

శక్తులలో చరిత్ర పుట్టెను.

                                                         – శ్రీశ్రీ

… పిండారులు, థగ్గులు కట్టిరి కాలానికి కత్తుల వంతెన.

                                                         – శ్రీశ్రీ

చిరకాలం జరిగిన మోసం, బలవంతుల దౌర్జన్యాలూ,

ధనవంతుల పన్నాగాలూ ఇంకానా! ఇకపై చెల్లవు.

                                                         – శ్రీశ్రీ

ఒక వ్యక్తిని మరొక్క వ్యక్తీ, ఒక జాతిని వేరొకజాతీ,

పీడించే సాంఘిక ధర్మం ఇంకానా? ఇకపై సాగదు.

                                                         – శ్రీశ్రీ

నైలునదీ నాగరికతలో సామాన్యుని జీవనమెట్టిది?

తాజమహల్ నిర్మాణానికి రాళ్ళెత్తిన కూలీలెవ్వరు?   

                                                         – శ్రీశ్రీ

సామ్రాజ్యపు దండయాత్రలో సామాన్యుల సాహసమెట్టిది?

ప్రభువెక్కిన పల్లకి కాదోయ్, అది మోసిన బోయీ లెవ్వరు?     

                                                         – శ్రీశ్రీ

చారిత్రక విభాతసంధ్యల మానవకథా వికాసమెట్టిది?

ఏ దేశం ఏ కాలంలో సాధించిన దే పరమార్థం? 

…  ఏ వెల్గుల కీ ప్రస్థానమ్మ్?

                                                         – శ్రీశ్రీ

చుక్కలతో చెప్పాలని! ఏమని ?

ఇటు చూస్తే తప్పని, ఇక్కడ ఏకాంతంలో ఏదో, ఏదోనని  …

                                                        – కృష్ణ శాస్త్రి

పుట్టినపట్టి నుండి పరిమళాలే లేని పూలెన్నిలేవు

గగనాన మూగి వర్షించగా లేని మేఘలెన్ని లేవు

                                                       – సి.నా.రె.

స్వాదు సంగీత లసద్విపంచి కరమునందుంచి, జీవిత భరమ్ము వాయ

పాడు కొమ్మంటి తియ్యని ప్రణయ గీతి – తంతులను తెంచి, మెట్లు విదిల్చి

                                                        – కృష్ణ శాస్త్రి

పరవశమ్మున గొంతెత్తి పాడమనుచు

తెగిన తంబుర చేతికందిచినావు

                                        —- రాళ్ళపల్లి అనంతకృష్ణ శర్మ

మలయు దీపము లేక, మసలు చూపులు లేక,

తెలుపు మాటే లేక, వలపు పాటే లేక

తెరువు బరువై పోయి అంధకూపపు బ్రతుకు

                                                        – కృష్ణ శాస్త్రి

వలపు పువ్వులు వాడి, తలపు తావులు వీడి

బ్రతుకు రాలిన తోట వెతలు తేలిన చోట …

ఏల మ్రోగించేవురా ఈ మూగ వీణ నిరాశా జీవితాన ?

                                                        – సి.నా.రె.

శిథిలాలయమ్ములో శివుడు లేడోయ్ …

వాడ,వాడల వాడె, జాడ జాడల వాడె, ఇంటి ముంగిట వాడె, ఇంటిటిలో వాడె

                                                        – అందరిలో గుడి ఉంది

                                                        అంటున్న కృష్ణ శాస్త్రి

నా హృదయమందు విశ్వవీణా గళమ్ము భోరు, భోరున ఈనాడు మ్రోత వెట్టు

                                                        – కృష్ణ శాస్త్రి

మల్లెపూల మీద పరుంటాడు, మంచి గంధం రాసుకుంటాడు, మరెందుకేడుస్తాడు ?

                        – తిలక్ అబౌత్ కృష్ణ శాస్త్రి

ఇది ద్వనింపు మన్న ద్వనింపదు,

ఇది శమించుమన్న శమించదు,

స్వాభిలాషాను వర్తి, స్వేఛ్ఛా ప్రవృత్తి, నా హృదయ వీణ

                                                        – కృష్ణ శాస్త్రి

నా నోట, నీ మాట గానమయ్యే వేళ, నా గుండె నీవుండి మ్రోగింపా వీణ

                                                        – కృష్ణ శాస్త్రి

మెరిసే మెరుపులు మురిసే పెదవుల చిరు చిరు నవ్వులు కాబోలు

ఉరిమే ఉరుములు సరి సరి నటనల సిరి సిరి మువ్వలు కాబోలు

                                                       – వేటూరి

మువ్వలు ఉరుముల సవ్వడులై

మెలికలు మెరుపుల మెలకువలై

మేను హర్ష వర్ష మేఘమై,

మేని విసురు వాయు వేగమై

                                        – రస ఝరులు జాలు వారే నృత్యం గూర్చి

                                                సిరివెన్నెల సీతా రామ శాస్త్రి

నటరాజా ! శత సహస్ర రవి తేజ !

నట గాయక వైతాళిక ముని జన భోజ !

దీనావన (ఇస్ థిస్ రిఘ్త్?)! భవ్య కళా దివ్య పదాంభోజ !!

                                                       వేటూరి

నింగి, నేల, గాలి వెలుగు

కొందరి సొత్తని అనరాదు, అవి

అందరి హక్కై అలరారు.

                                                      శ్రీశ్రీ

(ఠె నెక్ష్త్ థ్రీ qఉఒతెస్ అరె అద్దితిఒన్స్ బ్య్ Capt. ంఅధు)

హృదయానికి చెవులుంటె జగమంతా నాదమయం

కనగలిగిన మనసుంటె  బ్రతుకే అనురాగమయం

                                                 ???

మాటల కందని భ్హావాలు మంచి మనసులు చెబుతాయి

కవితలకందని భ్హావలు  కంటి పాపలే చెపుతాయి

                                                 సి.నా.రె. (?ఈ థింక్?)

పిల్లగాలి పరుగులలొ   వెల్లివిరియు గీతికలు

కొండవాగు తరగలలొ   కోటి రాగ మాలికలు

                                                 ???

కన్ను నీదని, వేలు నీదని పొడుచుకుంటె రాదా రక్తం ?

                                                – ఆత్రేయ

కమలాసతి ముఖ కమల, కమల హిత, కమలేక్షణ, కమల ప్రియా

కమలాసన హిత, గరుడ గమన, శ్రీ కమల నాభ, నీ పద కమలమే శరణు

                                                – పద-కమలాలతో

                                                  అన్నమాచార్య అర్చన

ధనువో

జనకుని మనమున భయమో

ధారుణి కన్యా సంశయమో

దనుజులు కల గను సుఖ గోపురమో

విరిగెను మిథిలా నగరానా

                                        – విరిగింది, ధనువొక్కటే కాదట

                                        ఇవ్వన్నీ కూడా అంటున్న సీ. సముద్రాల

ఫెళ్ళు మనె విల్లు గంటలు గల్లుమనె, గు-

భిల్లుమనె గుండె నృపులకు, ఝల్లు మనియె

జానకి దేహమున్, నిమేషంబునందె

నయము, జయము, విస్మయము గదురా !

                                  – కరుణ శ్రీ జంధ్యాల పాపయ్య శాస్త్రి

క్షణమే దినమై, నిరీక్షణమే యుగమై

తరుణి వంక శివధనువు వంక

తమ తనువు మరచి కనులు తెరచి చూడగ .. రామా కనవేమిరా

                         – సి.నా.రే.

వాని జూచి మగవారలైన

  మై మరచి పోయి

    మరుల్ గొనెడు

      మరోమరుడు 

        మనోహరుడు

        … రఘురాముడు …

                          – శ్రీశ్రీ (!)

భాగవత రామాయన గీతాది శృతి శాస్త్ర పురాణపు మర్మములన్, శివాది

షణ్మతముల గూఢములన్, ముప్పది ముక్కోటి సురాంతరంగముల భావంబుల

నెరిగి, భావ రాగ లయాది సౌఖ్యముచే చిరాయువుల్ గలిగి, నిరవధి

సుఖాత్ములై త్యాగరజాప్తులైన వారెందరో మహానుభావులు.

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

తెర తీయగ రాదా … నాలోని మద మత్సరమను తెర తీయగ రాదా ?

                                        – త్యాగరాజ అస్కింగ్

                                ‘విల్ల్ యౌ నొత్ రెమొవె థె చుర్తైన్

                                ఒఫ్ వనిత్య్ అంద్ జేలౌస్య్ ఇన్ మె(మ్య్ మింద్)’

దార సుతులు ధన ధాన్యములుందిన

సారెకు జప తప సంపద గల్గిన

శాంతమూ లేక సౌఖ్యము లేదు, సారసా దళ నయన

దాంతుని కైన, వేదాంతునికైన

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

సంతసంబు శ్రీకాంత స్వాంత సి-

ద్ధాంతమైన మార్గచింత లేని వా-

రెంత నేర్చిన, ఎంత చూసినా ఎంత వరలైనా కాంత దాసులే

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

హరిగుణ మణిమయ సరములు గళమున శోభిల్లు

భక్త కోటులిలలో చెలిమితో, తెలివితో కరుణ గల్గి

జగమెల్లను సుధా దృష్తితో బ్రోచువారెందరో మహానుభావులు

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

నీ మేను నామ వైభవంబు,  నీ పరాక్రమ ధైర్యముల శాంత మానసములన్

ఈవు లను వచన సత్యమును, రఘువర, నీ యెడ సత్భక్తియు జనింపగను

దుర్మతములను కల్ల చేసి నట్టి నీ మది నెరింగి సంతతంబు గుణ

వజనానద కీర్తనము చేయు వారెందరో మహానుభవులు.

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

శివ మంత్రమునకు ‘మా’ జీవము

మాధవ మంత్రమునకు ‘రా’ జీవము

                                – త్యాగరాజ ఎక్ష్ప్లైనింగ్ థె వివరము ఒఫ్

                                        ‘రామా మంత్ర

నిగమ శిరోర్థము గల్గిన నిజ వాక్కులతో, స్వర శుధ్ధముతో

సొగసు గా మృదంగ తాళము జత గూర్చి నిను సొక్క జేయు ధీరుడెవ్వడొ ?

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

న్యాయాన్యాయము తెలియును – జగములు

మాయ మయమని తెలియును – దుర్జన

కాయజాది షద్రిపుల జయించే

కార్యము తెలియును త్యాగరాజునికే

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

Q: స్తుతమతి యైన య్’ంధ్ర కవి ధూర్జటి పల్కుల కేల కల్గె నీ

   యతులిత మాధురీ మహిమ?

ఆ:                            హా ! తెలిసెన్, భువనైక మోహనో

   ద్-ధత సుకుమార వార వనితా జనతా ఘనతాప హార సన్-

   తత మధురాధరోదిత సుధా రస ధారల గ్రోలుంటన్ జుమీ!

                                                – తెనాలి రామకృష్ణ కవి

చక్కని ముఖకమలంబును సదా నా మదిలో స్మరణ లేక

నే దుర్మదాంధ జనుల చేరి పరితాపములచే తగిలి నొగిలి

దుర్విషయ దురాశలను రోయ లెక సతత మపరాధియై

చపల చిత్తుడైన నన్నె … బ్రోచునా  ?

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

సతులకై కొన్నాళ్ళు ఆస్తికై,

సుతులకై కొన్నాళ్ళు ధన తతులకై

తిరిగితినయ్య త్యాగరాజ నుతా ! ఇటువంతి నన్నే … బ్రోతువా ?

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

మానవతను దుర్లభమనుచునెంచి పరమానంద మంద లేక

మద మత్సర కామ క్రోధ లొభములకున్ దాసుదై మోస పోతి గాక

…

ఇటువంతి నన్నె … బ్రోచునా  ?

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

మొదటి కులజుడగుచు భువిని శూద్రుల పనులు సలుపుచు నుంటి గాక

నరాధములను చేరి సార హీన మతములను సధింప  తాను మారు

…

ఇటువంతి నన్నె … బ్రోచునా  ?

                                                – సైంత్ త్యాగరాజ

నిప్పులు చిమ్ముకుంటూ నింగికి నే నెగిరి పోతే నిబిడాశ్చర్యంతో వీరు !

నెత్తురు  కక్కుకుంటూ  నేలకు నే రాలి   పోతే నిర్దాక్షిణ్యంగా  వీరే  !!

                                                     — శ్రీశ్రీ

వచ్చిన రామాయణాలనే మళ్ళి మళ్ళి మ్రుచ్చలించి తెచ్చే కన్నా

ఆ మోస్తరు రచనల్లో క్షేమం కద రామ కోటి, సిరి సిరి మువ్వ

                                             – శ్రీశ్రీ

                          (థిస్ షౌల్ద్ బె కందం, బుత్ ఈ’ం మిస్సింగ్ సొమె వొర్ద్స్)

మరల నిదేల రామయణమన్నచో

        నీ ప్రపంచమెల్ల నెల్ల వేళ

దినుచున్న యన్నమే తినుచున్న దిన్నాళ్ళు

        తన రుచి బ్రతుకులు తనవి గాన

చేసిన సంసారమే చేయుచున్నది

        తనదైన యనుభూతి తనది గాన

తలచిన రామునే తలచెద నేనును

        నా భక్తి రచనలు నావి గాన

                                                — విశ్వనాథ

మా రేడు నీవని ఏరేరి తేనా మారేడు దళములు నీ పూజకు

                                             – వేటూరి

యమున ఎందుకె నీవు ఇంతా నలుపెక్కినావు ?

రేయి కిట్టయ్య తోని కూడావా ?

                                           – వేటూరి (?)

వయస్సు లో వృధ్ధ శవాని

జ్ఞనం లో శైశవాని

                                           –  యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

నాలగు కాగితాలున్న చిన్న పుస్తకం

గాలికి రెప రెప లాడుతూ విర్రవీగుతుంది

సర్వస్వాని తన లో ఇముడ్చుకొన్న

మహోత్గ్రంథం నమ్రతగా ఒత్తిగిలి ఉంటుంది

                                           –  యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

అనుభవం అంటే టెంకిజెల్లలు, మొట్టికాయలు తినడం –బుడుగు

మీ ఆయన, చచ్చిపోయాడు కాబట్టి బతికి పోయాడు కాని,

            బతికుంటేనా చచ్చుండేవాడు

                                                   – ???

మూడే ముళ్ళు, ఏడే అడుగులు

మొత్తం కలిపి నూరేళ్ళు

                                        –      మూడూ మాటళ్ళో పెళ్ళికి

                                                ఆత్రేయ నిర్వచనం

మనసు లేని దేవుడు

మనిషికెందుకో మనసిచ్చాడు

                                        — మన సుకవి, మనసు కవి ఆత్రేయ

గల గలమని నవ్వకే సొగసు కరిగి పోతుంది

… నా కొంగు పట్టి లాగకు, వలపు ఒలికి పోతుంది

                                        — కోపల్లె శివరాం

నదిలా నువు నదిచినంత మేర, భూదేవికి  ఆకుపచ్చ చీర

                                        — కోపల్లె శివరాం

ఏటి ఒడ్డున కూర్చుంటె, ఏరు గలగల మంటుంటె

ఏటి లోన మన నీడలు రెండు పెనవేసుకు పోతుంటె

ఓయమ్మో, ఓయమ్మో, ఈ జానెడు దూరం ఓపలేక పోతున్నాను

                                        — ఆత్రేయ

అమ్మ వంటిది, అంత మంచిది, అమ్మ ఒక్కటే

                                        – ఆత్రేయ

తీపి రాగాల కోకిలమ్మకు నల్లరంగులలమిన వాడి నేది కోరేది

కరకు గర్జనల మేఘముల మేనికి మెరుపు హంగు కూర్చిన వాడినేది ఆడిగేది

                                        – ‘నిందా స్తుతీ ఒఫ్ సిరివెన్నెల

సరిగమ పదనిని నీ దానిని

సరిగా సాగని సరి దారిని

దాగని నిగ నిగ ధగధగమని

..  దా మరి మానిని సరి దారిని

                                – సప్త స్వరాలతో జొన్నావిత్తుల మాటల గారడి

సరి గాని దారి మారి, గదా ధారి, నీ నిగ నిగ గని,

నీ మగని సామ నిగమ గరిమ గని, నీ పాద దరి ని

పరి పరి మురళీ రవళిమ్మని సదా కోరితి నమ్మ

                – ‘మా మానిని, నీ ధామ గని నీ దాసరిని గాదా’ అంటూ

        స్వరాక్షరాలలో Dr. బాల మురళి కృష్ణ చూపిన వైచిత్రి ప్రియత్వం

కొమ్మల గువ్వలు గుసగుసమనిన

రెమ్మల గాలులు ఉసురుసురనిన

అలలు   కొలనులొ గలగలమనిన

దవ్వుల వెనువు సవ్వది వినిన

నీవు వచ్చెవని నీ పిలుపె విని

కన్నుల నీరిది కలయజూచితి

                                – కృష్ణ శాస్త్రి

అసలే ఆనదు చూపు, ఆపై ఈ కన్నీరు,

తీరా దయ చేసిన నీ రూపు సోకదయ్యయో

                                – దెస్చ్రిబింగ్ శబరి ఫిందింగ్ రామా

                                        ఇంఫ్రొంత్ ఒఫ్ హెర్ – కృష్ణ శాస్త్రి

ఈ గంగ కెంత దిగులు, ఈ గాలికెంత గుబులు – కదలదయా రామా  ??? నావ

                                – కృష్ణ శాస్త్రి అబౌత్ గుహుడు

విరజాజి శిల పైన రాలేందుకే

మరు మల్లె కెంధూళి కలిసేందుకే

మన్సైన చినదాని మనసిందుకే - రగిలేందుకే

                                        – మల్లాది రామకృష్ణ శాస్త్రి

ఒకరి కిస్తే మరలి రాదు, ఓడిపోతే మరచి పోదు

గాయమైతే మాసిపోదు,  పగిలి పోతే అతుకు పడదు

                                        – `మనసు గతి ఇంతే’ అంటున్న

                                         మన-సుకవి ఆత్రేయ

బ్రాంది, విస్కి, జిన్ను, రమ్ము రకరకాల మధువులు

భార్యా భర్తలు, తల్లి పిల్లలు పలు రకాల బంధాలు

ఏదైనా నిషా తగ్గే వరకే, ఎవరైనా ఋణం తీరే వరకే

ఆపై మిగిలేదేముంది, ఖాలి సీసాలు, కాలిన బూడిదలు

                                         — ఆత్రేయ

పచ్చని చేలా పావడ గట్టి

కొండ మల్లెలే కొప్పున బెట్టి

…  కిన్నెర సాని వచ్చిందమ్మ వెన్నెల పైటేసి

                                                — వేటూరి

మావి చిగురు తినగానే కోవిల పలికేనా ?

కోవిల గొంతు వినగానే మావి చిగురు తొడిగేనా ?

                                                — కృష్ణ శాస్త్రి‘స్ దిలెమ్మ

గౌతమీ జలాల్లో కొన్ని వేల విద్యుద్దీపలు

ఎవరు ఈవిడ దమ్మిల్లంలో, ఇన్ని వేల కాంతి లతాంతాలను తురిమారు ?

                                                – కృష్ణ శాస్త్రి ఒర్ తిలక్ ?

ఆకాశాన ఆ మణి దీపాలే  ముత్తైదువులుంచారో,

ఈ కోనేట ఈ చిరు దివ్వెల చూసి చుక్కలనుకొంటారు

                                                – కృష్ణ శాస్త్రి

ఎవరే, ఆర వేసేరమ్మా,               

ఏటి ఇసుకపై వెండి చీరలూ         

ఎవరే, ఓరగ విసిరేరమ్మా,         

ఏటి అలలపై వెలుగుల వలలూ

                                         – భుజంగరాయ శర్మ దెపిచ్తింగ్

                                   థె మూన్లిఘ్త్ ఒన్ థె వవెస్ ఒఫ్ థె బ్రూక్!

అంత కడివెడు పాలపై ఒ-

కింత మీగడ పేరినట్లుగ

మనకు మిగులును, గతము లోని

మంచి, అదియే సంప్రదాయము

                                        – సి.నా.రె. దృష్టిలో సంప్రదాయం

సేవలందున దాసిగా భావమెరిగిన మంత్రిగా

వలపులందున రంభగా వనిత మెలగాలి

                                        — చన్ వె అస్సుమె థిస్ అస్ ఆరుద్ర‘స్

                                        తెలుగు సేత ఫొర్ ‘కార్యేషు దాసీ

రాతిరి రాతిరి వస్తానన్నావు, మావ రాతి గంధం తీసి ఉంచాను

గంధమలా ఎండి పోయింది, నువు రాక అందమిల ఉండి పోయింది

                                        – ఆత్రేయ (బసెద్ ఒన్ ఫొల్క్ సొంగ్)

కొమ్మ కొమ్మకు చిగుళ్ళాయె

గుండె నిండా గుబుల్లాయె

పువ్వు పువ్వున తుమ్మెదాయె

పొంగు వయసుతో పోరులాయె

                                — ఆత్రేయ (బసెద్ ఒన్ ఫొల్క్ సొంగ్)

తెలిసీ వలచి విలపించుటలో, తీయదనం ఎవరికి తెలుసు

                                — ఆత్రేయ

నీ దోవ పొడవునా కువకువల స్వాగతం

నీ కాలి అలికిడి కే మెలకువల వందనం

…

నీ చరన కిరణాలు పలుకరించితే చాలు

పల్లవించును ప్రభు పవలించు భువనాలు

                                — సీతా రామ శాస్త్రి వెల్చొమింగ్ ‘ంర్. శుణ్

చాకిరొకరిది, సౌఖ్యమొకరిదా ?  సాగదింకా తెలుసుకో

                                                        – ఆత్రేయ

ఏ  దేశ సంస్కృతి అయినా ఏనాడు కాదొక స్థిర బిందువు

నైక  నదీ నదాలు కలిసిన అంతస్సింధువు

                                                        — తిలక్

అస్థిముల పంజరాలు, ఆర్తరావ మందిరాలు

ఏఎ లొకం తల్లి ! ఈట కనిపించడు కాలనేమి

                                                 — తిలక్

పువ్వని పిలువాలంటె ఆ సొగసు ఒక్క దినం

మెరుపని పిలువాలంటె ఆ వెలుగు ఒక్క క్షణం

                        – రాజ శ్రీ త్రన్స్లతింగ్ థె హింది వెర్సెస్

                        తుజె సూరజ్ సంఝెతో, ఇసీమె ఆగ్ హై

                        తుజె మై చాంద్ సంఝెతో, ఇసీమె దాగ్ హై

వెలుగు దుస్తులేసుకొని సూరీడు

తూర్పు తలుపు తోసుకొని వచ్చాడు

పాడు చీకటికెంత భయమేసిందో

పక్క దులుపుకొని ఒకే పరుగు తీసింది

                                        — మల్లె మాల

కవితా సతి నొసట నిత్య నూతన రస గంగాధర తిలకం.

                                        – శ్రీశ్రీ అబౌత్ ‘తిలక్’

ఇతని శైలి శైలూషి – నిత్య(?) ప్రజా శ్రేయోభిలాషి

                                        – తిలక్ అబౌత్ ‘శ్రీశ్రీ’

ఒక స్వప్నం, ఒక బాష్పం మెదిగిన సుగంధ ద్రవ్యం

                                        – తిలక్ అబౌత్ ‘కృష్ణ శాస్త్రీ

విస్వనాథ వైశ్వానర కీరార్చికి

వాగీశ్వరి సగం మెరిసె, సగం వడలె

                                – తిలక్ అబౌత్ ‘విశ్వనాథ సత్యనారాయనా

మన వాడే, మహా గట్టి వాడు,

మకుటం లేని మహరజయ్యే వాడు, కాని

ముసలి దాన్ని, మసక మసక కన్నుల దాన్ని,

మూల మూల ముడుచుక కూర్చున్న దాన్ని,

మనువు చేసుకోవాలన్న ఉబలాటం తో

మంచి, చేడ్డ మరచి పోయాడు, మర్యాదలను అతిక్రమించాడు

                        – తిలక్ అబౌత్  విశ్వనాథ సత్యనారయన

మల్లెపూల మీద పరుంటాడు, మంచి గంధం రాసుకుంటాడు, మరెందుకేడుస్తాడు ?

                        – తిలక్ అబౌత్ కృష్ణ శాస్త్రి

షేక్ స్పియర్, డాంటి, కాళిదాసూ,  శంకరుడు

మార్క్సూ, మహాత్ముడు, పికాసో, సార్తే

ఎవరైనా ఇది నిరంతర నూతన పరిశోధన

సత్య సౌందర్యాన్వేషణ – ఒక శికరారోహణ

                                                – తిలక్

న అక్షరలు కన్నీతి ఝరులలో తడిసే దయాపరవతలు

న అక్షరలు ప్రజా శక్తులు వహించే(?) విజయ ఐరావతలు

న అక్షరలు వెన్నల్లలొ ఆడుకునే అందమైన ఆడపిల్లలు

                                                – తిలక్

కవిత్వం అంతరాంతర జ్యోతిస్సీమల్ని బహిర్గతం చేయ్యాలి

విస్తరించాలి చైతన్య పరిధి  – అగ్ని జల్లినా, అమృతం

కురిచినా, అందం, ఆనందం దాని పరమావధి

                                                – తిలక్

మంచు తాకి కోయిల మౌనమైన వేలల

ఆమని పాడవే హాయిగా, …

రాలేటి పూల రాగాల తో, పూసేటి పూల గంధలతో …

                                                        – వేటూరి

ఎడారిలొ కోయిల,

తెల్లరనీ రేయిలా …

పూదారులన్ని గోదారికాగ,

పాడింది కన్నీటి పాట.

                                                        – వేటూరి

(ఫరుచురి శ్రినివస్ అద్దెద్ థెసె qఉఒతెస్ ఒఫ్ ముల్లపూడీస్ చిచ్చర పిడుగు - బుడుగు)

శిక్ష అంటే చిన్న పిల్లల్ని బళ్ళో పెట్టెయ్యడం అన్నమాట.

                                                    – బుడుగు

ధైర్యం అంటే పోలీసుతోనూ సుబ్బలష్మితోనూ మాట్లాడాం అని అర్థం – బుడుగు

అభద్దాలు చెప్తే ఆడపిల్లలు పుట్తార్ట. నీకు తెలుసా? నాకు తెలుసుటలే.

నిజం చెప్తే మొగపిల్లలు పుట్తార్ట. చాలా ఎక్కువ నిజం చెప్తే నాలాంటి పెంకి

భడవలు పుట్తార్ట. – బుడుగు

పుట్తార్టడం అంటే, మనం ఎక్కడో దొరకడం అన్నమాట.  అంటే దేవుడు మన్ని

తెచ్చి మా యింటో పడేస్తాడు.         – బుడుగు

ఖాతరు చెయ్యను అనడం అంటే ససి, వాళ్ళ ముగుడితో రైలు దిగివెళ్ళిపోవడం

అన్నమాటా                                        – బుడుగు

పెళ్ళాడుతావురా అంటే నాకు తెలీదు. కాని, మరి నేను చిన్నవాడినీ చితకవాడినీ

కానుగా అందుకని నాకు అన్నీ తెలుసుగా.                – బుడుగు

అష్చరాబాసం ఏం కష్టం కాదులే. అన్నీ మనకి వచ్చినవే మళ్ళీ అనమంటారు.

ఓ నా మ హా సీ వా య హా సీ ధం నా మ హా ఇలాంటివి. అదంతా బావుంటుందిలే.

                                                    – బుడుగు

ఇప్పుడు కొన్ని కార్లున్నాయనుకో అవి ముందర వేపూ వెనకాతలవేపూ ఒక్కలాఘే

ఉంటాయి. అందుకని దూరమ్నుంచి చూస్తే అలాటి కార్లు ఇటు వస్తున్నాయో అటు

పోతున్నాయో గబుక్కున తెలీదు. ఈ జడలమ్మాయీ అంతే. రెండు జడలు కదూ. ఓటి

ముందరికీ ఓటి వెనక్కీ వేసుకొంటుంది. అందుకని కొస్తుందో పోతుందో తెలీదు

దూరానికి.                                             – బుడుగు

సంకురాతిరి అంటే సుబ్బలస్చిమి, సూరీడు, సావిత్తిరి, వాళ్ళందరూ పొద్దున్నేనూ,

సాయింతరమూనూ ముగ్గులు వెయ్యడం అని అర్థంట, గొబ్బిళ్ళు పెట్టి డానుసు

చెయ్యడంట.                                            –బుడుగు

తెలుగదేలయన్న దేశంబు తెలుగేను

తెలుగునాయకుండ, దెలుగొ కండ;

ఎల్ల బాసలందు నెరుగవే బాసాది

దేశభాషలందు దెలుగు లెస్స.

                                     – శ్రీకృష్ణధేవరాయలు

పూజారి వారి కోడలు

తా జారగ బిండె జారి దబ్బున బడియెన్

మై జారు కొంగు తడిసిన

బాజారే తిరిగి చూసి ఫక్కున నవ్వెన్

                                – శ్రీనాథ

ఖగపతి అమృతము తేగా

భుగభుగ మని పొంగి చుక్క భూమిని రాలెన్

పొగ చెత్తై జన్మించెను

పొగ తాగని వాడు దున్నపోతై పుట్టున్      -గిరీశం, ఇన్ కన్యాశుల్కం

అక్షయ్యంబుగ సాంపరాయని తెలుంగాధీశ, కస్తూరికా

భిక్షాదానము సేయరా, సుకవిరాడ్బ్రుందారక శ్రేణికిన్,

దాక్షారామ చళుక్య భీమవర గంధర్వాపసరోభామినీ

వక్షోజద్వయ కుంభి కుంభములపై వాసించు తద్వాసనల్

                                                – శ్రీనాథ

భరత ఖండమ్ము చక్కని పాడియావు

హిందువులు లేగ దూడలై ఏద్చుచుండ

తెల్లవారను గదుసు గొల్ల వారు

పితుకు చున్నారు మూతులు బిగపట్టి

                                 – చిలకమర్తి

తాలిదవరిగె విరోధ లోక దలుంటె

గాలిగె గిరియు అల్లాడ బల్లదే! రంగా !!

(విల్ల్ థె పతిఎంత్ పెర్సొన్ హవె అన్య్ ఎనెమిఎస్ ఇన్ థిస్ వొర్ల్ద్ ?

ఛన్ అ ఫిర్మ్ మౌంతైన్ బె మొవెద్ బ్య్ ఐర్ ? ).

                                                         పురందర దాస

మెర్సిడెస్సులు బెంజులెక్కిన మహరాజు

        మారుతి కారులో పోవుటెట్లు?

విగత సోడా స్కాచి సేవించు సోగ్గాడు

        కల్లు దుకాణాల కరుగు టెట్లు?

మెత్తని టిష్యూల మెరగిన దొరబాబు

        చెంబుతో చెరువుకు పోవుటెట్లు?

బ్లాండు కన్నియ బాహు బంధంబు విడద్రోచి

        ఒంటిగా నింట నిద్రించు టెట్లు?

అమెరికాలోని జిలుగు వెలుగుల జూసి

హంగు, పొంగులు, రంగుల నన్ని గాంచి

భరత దేశాని కే రీతి పోవ నేంచు?

డాలరుండగ రూకల కోరు నెవడు?

                             – నాగ గొల్లకోట & రామకృష్ణ పిల్లలమఱ్ఱి

మరపు రాని బాధ కన్నా మధురమైనది లేదు

గతము తలచి వగచే కన్నా సౌఖ్యమే లేదు

అందరాని పొందు కన్నా అందమే లేదు, ఆనందమే లేదు

                                                – సీ. సముద్రాల

తల్లీ, నిన్ను దలంచి పుస్తకము చేతంబూనితిన్, నీవు నా

యుల్లంబందున నిల్చి జృంభణముగా నూక్తులు, సుశబ్దంబు శో

భిల్లన్ జేయుము నాదు వాక్కునను సంప్రీతిన్ జగన్మోహినీ,

ఫుల్లాబ్జాక్షి, సరస్వతీ, భగవతీ, పూర్ణేందుబింబాననా

                                                – ??

కరకు బోయడే అంతరించగా,

కవిగా ఆతడు అవతరించగా

…

నవ రస  భరితం రాముని చరితం

జగతికి ఆతడు పంచిన అమృతం

                                        – వేటూరి

భావ రాగ లయాది సౌఖ్యముచే చిరాయువుల్ గలిగి నిరవధి సుఖాత్ములై

త్యాగరాజాప్తులైన వరెందరో  మహానుభావు, అందరికి వందనములు.

                                                — సైంత్ త్యాగరాజ

• Law 1 Never Outshine the Master- Law 2 Never put too Much Trust in Friends, Learn how to use Enemies- Law 3 Conceal your Intentions- Law 4 Always Say Less than Necessary- Law 5 So Much Depends on Reputation. Guard it with your Life- Law 6 Court Attention at all Cost- Law 7 Get others to do the Work for you, but Always Take the Credit- Law 8 Make other People come to you, use Bait if Necessary- Law 9 Win through your Actions, Never through Argument- Law 10 Infection: Avoid the Unhappy and Unlucky- Law 11 Learn to Keep People Dependent on You- Law 12 Use Selective Honesty and Generosity to Disarm your Victim- Law 13 When Asking for Help, Appeal to People’s Self-Interest, Never to their Mercy or Gratitude- Law 14 Pose as a Friend, Work as a Spy- Law 15 Crush your Enemy Totally- Law 16 Use Absence to Increase Respect and Honor- Law 17 Keep Others in Suspended Terror: Cultivate an Air of Unpredictability- Law 18 Do Not Build Fortresses to Protect Yourself. Isolation is Dangerous- Law 19 Know Who You’re Dealing with. Do Not Offend the Wrong Person- Law 20 Do Not Commit to Anyone- Law 21 Play a Sucker to Catch a Sucker. Seem Dumber than your Mark- Law 22 Use the Surrender Tactic: Transform Weakness into Power- Law 23 Concentrate Your Forces- Law 24 Play the Perfect Courtier- Law 25 Re-Create Yourself- Law 26 Keep Your Hands Clean- Law 27 Play on People’s Need to Believe to Create a Cultlike Following- Law 28 Enter Action with Boldness- Law 29 Plan All the Way to the End- Law 30 Make your Accomplishments Seem Effortless- Law 31 Control the Options: Get Others to Play with the Cards you Deal- Law 32 Play to People’s Fantasies- Law 33 Discover Each Man’s Thumbscrew- Law 34 Be Royal in your Own Fashion: Act like a King to be treated like one- Law 35 Master the Art of Timing- Law 36 Disdain Things you cannot have: Ignoring them is the best Revenge- Law 37 Create Compelling Spectacles- Law 38 Think as you like but Behave like others- Law 39 Stir up Waters to Catch Fish- Law 40 Despise the Free Lunch- Law 41 Avoid Stepping into a Great Man’s Shoes- Law 42 Strike the Shepherd and the Sheep will Scatter- Law 43 Work on the Hearts and Minds of Others- Law 44 Disarm and Infuriate with the Mirror Effect- Law 45 Preach the Need for Change, but Never Reform too much at Once- Law 46 Never appear Perfect- Law 47 Do not go Past the Mark you Aimed for; In Victory, Learn when to Stop- Law 48 Assume Formlessness